Devri

chagell

chagell

f. –où (anatomie)

(1) Mâchoire.

(c.1718) CHal.ms II. mandibule, tr. «chagel, chageleu.» ●(1744) L'Arm 224b. Machoire, tr. «Chagêll.. leu. f.» ●(17--) TE 132. guet ur chagèl asén.

(1878) BAY 14. chagel, tr. «mâchoire.» ●(1896) HIS 42. ur chajel azen. ●(1896) HISger 1. Chajel, tr. «mâchoire.»

(1904) DBFV 35a. chajel, chagel, f. pl. –lleu, tr. «mâchoire.» ●(1921) GRSA 293. un taul kléan e feut é ben beteg é chajelleu. ●(1924) NOLU 37. étré é chajelleu. ●(1931) GUBI 18. Dent luem én é chajelleu.

(2) Bajoue.

(c.1718) CHal.ms I. Bajoüe, tr. «Iot ur pen moh, ur chagel oh, chagelleu un oh.»