Devri

ragach

ragach

m. péjor.

(1) Cris de certains oiseaux (peu mélodieux).

(1927) GERI.Ern 495. ragach m., tr. «Cri des geais, des pies.» ●(1931) VALL 170a. Cri des geaies, des pies, des poules, tr. «ragach m.»

(2) Bavardage, jacassement.

(1870) MBR 240. merc'hed o walc'hi, eur ragach gant-ho evit na vez gant eur vandenn biged. ●(1876) TDE.BF 535b. Ragach, s. m., tr. «Babil de femmes rassemblées.»

(1924) BILZbubr 41/943. Ac'hanta ! merc'hed, echu eo ho ragach ? ●(1924) BILZbubr 47/1121. da gemer perz er ragach. ●(1927) GERI.Ern 495. ragach m., tr. «babillage, caquetage ; impudence, effronterie, sottise, injure.» ●(1931) VALL 170a. ragach m., tr. «babillage, effronterie, injure.»

(3) Paroles incompréhensibles.

(1955) STBJ 137. Ne jomis ket da zelaou he ragach.

(4) Bruit désagréable.

(1970) BHAF 144. Adkoueza a reas raktal ar blakenn varb gand he ragach skrijus a anavezen mad.