Devri

aseurtamant

aseurtamant

m. –où

(1) Comparses.

●(1790) MG 29. d'en diaul ha d'é assortemant. ●118. de bourmén abad en déuéh guet me assortemant. ●218. me yai guet m'assortemant de laireah freh. ●269. monèt de hoari guet ou assortemant. ●356. er mèrhèt à hé assortemant. ●(c.1785) VO 33. A pe vent guet ou assortemant.

●(1904) DBFV 12b. e asortemant, m. pl. eu, tr. «ses égaux ; ses confrères.»

(2) Époux.

●(1792) HS 42. Quement-cé e zisco éüé d'enn tadeu ha mammeu é teliant hum impléein aveit hou bugalé, ha bout soursiable à bourvéein dehai unn assortimant mat, à penn dé deit er hource, ha mann dé volanté Doué ma queméreint er stat-cé.

(3) Entente.

●(c.1802-1825) APS 104. Car ret é ma vou un assortemant benac itré en amiet.

(4) Assortiement.

●(1744) L'Arm 18b. Assortiment, tr. «Assortemantt.. teu. m.»

●(1904) DBFV 12b. asortemant, m. pl. eu, tr. «assortiement.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...