Devri

dibistig

dibistig

adj.

I. Indemne.

●(1876) TDE.BF 116a. Dibistig, adj., tr. «Qui est en bonne santé.» ●(1882) BAR 28. en em zacha euz an danjer, ha mont dibistig en douar.

●(1907) MVET 70. tec'het dibistik eus a dre daouarn ar vanden laeron-ze ?... ●(1923) FHAB Meurzh 95-96. 7 den hebken a oa dibistik o tont en dro. ●(1977) PBDZ 767. (Douarnenez) dibistig, tr. «sans aucun mal.»

II. Yac'h ha dibistig.

(1) (en plt de qqn) Sain et sauf.

●(1929) FHAB Genver 31. pedi Doue ma tistroje he fried yac'h ha dibistik.

(2) par ext. (en plt d'une langue) Que l'on parle ou écrit parfaitement, sans faute.

●(1926) FHAB Here 372. An Ao. Buléon (…) a lavaras, en eur brezoneg yac'h da dibistik, bennoz Doue d'ar ganerien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...