Devri

didouellañ / didouelliñ

didouellañ / didouelliñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Désabuser.

●(1931) VALL 205b. Désabuser, tr. «didouella.»

(2) Détromper.

●(1931) VALL 213a. Détromper, tr. «didouella.»

II. V. intr. Se détromper.

●(1931) VALL 213a. se détromper, tr. «didouelli.» ●(1932) ANDOgwal 45. Spontus eo didouella, Iribe, ha dihuni eur mintinvez o kavout ez eur aet koz.

III. V. pron. réfl. En em zidouellañ : se détrromper.

●(1931) VALL 213a. se détromper, tr. «en em zidouella.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...