Devri

diframm .2

diframm .2

m.

I. (en plt de tissu, essentiellement)

(1) Arrachement.

●(1732) GReg 52a. Arrachement, action d’arracher, tr. «Diframm.»

●(1876) TDE.BF 125a. Diframm, s. m., tr. «Disjonction, arrachement.»

●(1914) DFBP 21b. arrachement, tr. «Diframm.» ●(1962) EGRH I 56. diframm m., tr. « cassure, déchirure, arrachement. »

(2) Morceau enlevé.

●(1962) EGRH I 56. diframm m., tr. « morceau enlevé. »

(3) Mont e diframm : partir en lambeaux.

●(1866) FHB 93/324a. he c’hoz-tammou dilliad a ieaz e diffram.

II. sens fig.

(1) Agitation.

●(1960) BLBR 124/24. eno oa eun diframm seurt ’m boa gwelet biskoaz. ●M’ho pije gwelet pegement a ziframm hag a reuz.

(2) Déchirement, arrachement (au moral).

●(1914) FHAB Ebrel 104. eun diframm eo evidon o dilezel.

(3) Accroc à la réputation de qqn.

●(1867) FHB 119/119a. eun difram bennag a gavet da ober e sae pep unan.

(4) (plt de la mort) Arrachement.

●(1867) MGK 66. ho c’haloun o strakal / Gant diframm ar marv-ien o labourat ho c’hik.

III. Loc. interj. [incise en fin d’énoncé] Un diframm : incroyable.

●(1935) BREI 395/3b. du-dall an noz ha yen, eun diframm !

IV. Ober un diframm da sae ub. : voir sae.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...