Devri

dijavediñ / dijavedañ

dijavediñ / dijavedañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Démantibuler.

●(1732) GReg 263a. Demantibuler, rompre la machoire, ou la mandibule, tr. «dijaveda. pr. dijavedet.»

●(1876) TDE.BF 131a. Dijaveda, v. a., tr. «Rompre la mâchoire.»

(2) fam. Prononcer, hurler.

●(1967) BRUD 26-27/ 31. goude beza dijavedet eun hanter-dousennad leou-Doue.

II. V. intr. Se démantibuler la mâchoire.

●(1929) FHAB C'hwevrer couv. e teuer da zijavedi. ●(1955) VBRU 63. dre huchal hon daou, en arvar da zijavedañ.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...