Devri

dinatur .1

dinatur .1

adj.

I. Attr./Épith.

A. (en plt de qqc.)

(1) Cruel.

●(1575) M 2392. poaniou dynatur, tr. «des peines extraordinaires.»

●(1803) MQG 5. O maro dinatur ! pa c'heus lipet Barba. ●(1834) APD 80. en em rejouisa en ur fêzon dinatur eus a valeuriou ho qeverrerien. ●(1896) LZBt Mae 2. lac'hadek ken dinatur ?

(2) (en plt de nourriture) De mauvaise qualité.

●(17--) CBet 1357. Al lousou a so glas, ha dinatur, ha cri, tr. «Les herbes sont vertes, de mauvaise qualité et crues.»

●(1869) FHB 240/247b. ar yeod hag ar peuri a deu ennhan [en douar priellek], a zo korzennek ha dinatur.

(3) (?) Dur (?).

●(1920) FHAB Meurzh 268. miz meurz a zo eur miz avelek ha dinatur.

(4) Malsain.

●(1904) DBFV 56a. dinatur é kerhet diarhén, tr. «il est malsain de marcher nu-pieds.»

B. (en plt de qqn) Cruel.

●(17--) TE 186. Er mab dinatur-ze.

●(1861) BSJ 213. n'ou doé quet guellet laquat én ou chonge é oé hanni a nehai dinatur er-hoalh eit gobér un torfæt quer blaouahus.

●(1904) DBFV 56a. dinatur, adj., tr. «dénaturé, cruel.» ●(1906) BOBL 13 octobre 108/3d. pred eo lakaat he c'herent dinatur da zonjal eun tam en o zorfejou. ●(1909) FHAB C'hwevrer 51. difeiz pe dinatur, unan pe unan, pe an eil hag egile eo ar gerent. ●(1962) EGRH I 60. dinatur a., tr. « cruel, dénaturé. »

II. Adv. Cruellement.

●(1530) J p. 11a. Un rifier sclacc diblas ha dissaczun / Eguyt lacat difuat ha dinatur / A crenn ennhy an re so afuyus, tr. «une rivière glacée, fade et dégoûtante où l'on jette, sans miséricorde et sans pitié, les envieux.»

●(1904) DBFV 56a. dinatur, adv., tr. «cruellement.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...