Devri

disoursi .1

disoursi .1

adj.

I. Attr./Épith.

(1) Insouciant.

●(1659) SCger 112a. qui est sans soucy, tr. «disourci.» ●144a. disourci, tr. «qui n'a aucun soucy.» ●(c.1718) CHal.ms iv. sans souci, tr. «dibreder, diuelconi, dissourci.»

●(1838) CGK 23. Merc'het mignon a disourci. ●(1852) MML 179. dirisq ha dizourzi. ●(1889) ISV 476. me a vevo dizoursi, dizoursioc'h eget an aotronez vraz.

●(1904) DBFV 59b. disoursi adj., tr. «sans inquiétude, tranquille.» ●(1905) KANngalon Here 510. tadou hag a zo re zizoursi var ar poent-ze. ●519. ken dizourci ha tra. ●(1908) PIGO II 170. Ya, en ho touez, me a zo dizourzi. ●(1909) KTLR 9. Ama'zo eun abad dizousi. ●(1912) MMKE 31. Plac'hig dinec'h ha dizoursi. ●(1977) PBDZ 772. (Douarnenez) disoursi, tr. «insouciant.»

(2) Disoursi àr : indifférent à.

●(1904) DBFV 59b. disoursi adj., tr. «sans soin, négligent, insouciant, indifférent (ar, à), gaillard.»

(3) Disoursi diouzh : qui ne se soucie pas de.

●(1659) SC 61. ez int disourci eus o siluidiguez. ●(1792) BD 848. disoursy nem gueffen dious ar maro fette, tr. «Je n'avais aucun souci de la mort aujourd'hui.»

(4) Qui a du temps libre, du loisir.

●(1659) SCger 38b. deloisir, tr. «disourci.»

II. Adv.

(1) Insouciamment, tranquillement.

●(1904) DBFV 59b. disoursi adv., tr. «sans inquiétude, tranquille.»

(2) Négligemment.

●(1904) DBFV 59b. disoursi adv., tr. «sans soin, négligent, insouciant, indifférent (ar, à).»

III. Disoursi evel ur c'had en he ched : voir gad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...