Devri

divogediñ

divogediñ

v.

I. V. intr.

(1) (en plt d'une cheminée, d'une bougie, etc.) Dégager de la fumée.

●(1868) FHB 198/333a. «eüruz an nep n'en deuz ket guelet o tivogedi ar chiminaliou a zianveaz-bro !»

●(1902) PIGO I 132. eul lutigen a zivogede. ●156. eur chiminal o tivogedi. ●(1922) FHAB Gwengolo 263. P'edo kêr Baris o tivogedi c'hoaz goude brezel 70. ●(1925) BILZ 138. Divogedi a rê ar c'herniel... ●(1925) FHAB Mae 178. Ar chiminal ne zivogede ket.

(2) Exhaler de la vapeur.

●(17--) CT Acte II 1219. ma zoll a divoguede bande gant ar cher vat, tr. «Ma table fumait chaque jour de bonne chère.»

●(1861) BSJ 39. Divoguedein e hré hoah goaid er vugalégueu innoçand-men.

●(1909) KTLR 237. kig poaz o tivogedi, legumachou ar re gaera.

(2) sens fig. =

●(1824) BAM 97. efa bete an nos, quen na duit da zivoguedi gant ar Guin.

II. V. tr. d. sens fig. S'éclaircir (l'esprit).

●(1925) BILZ 138. Red eo d'emp divogedi hon spered.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...