Devri

dizomajiñ

dizomajiñ

v. tr. d. Dédommager.

●(1790) MG 172. eit hun dizomagein ag en droug hur bou andurét.

●(1839) BESquil 109. didommagein en ol. ●(1855) BDE 91. men dizomagein ag ur hol quer bras ?

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...