Devri

donezoner

donezoner

m. –ion Homme qui donne, qui offre, donateur.

●(1464) Cms (d’après GMB 191). donaesonner, donneur. ●(1499) Ca 69b. Donaesoner. g. donneur.

●(1732) GReg 301a. Donateur, qui fait une donnation, tr. «Dounésoner. p. dounésonéryen.»

●(1908) BOBL 24 octobre 200/3a. An Aotrou Maër, a drugareka anezan, hag an holl donezonerien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...