Devri

faotus

faotus

adj.

(1) (en plt de qqn) Coupable, fautif.

●(1806) JOS 7. Eus a ur c'hrim a bini n'oa nemeti faut-us.

(2) (en plt d'un animal) Qui a un vice.

●(1868) FHB 184/221b. A bet an aneval faotuz a vez tremenet evit loened n'euz ket par dezho var an douar... ●(1876) TDE.BF éà&B. Faotuz, adj. C[ornouaille], tr. «Vicieux, parlant d'un cheval.»

(3) (en plt de qqc.) Défectueux.

●(1732) GReg 255a. Defectueux, euse, tr. «Fautus.»

●(1914) DFBP 82a. défectueux, tr. «Fotus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...