Devri

kailhenn .2

kailhenn .2

f. –où, kailh

(1) Ce qui sépare les veines d'un même filon.

●(1938) IABB 99. La matière dure et non fissile qui sépare les veines d'un même filon, tr. « kailh (collectif), kailhenn (singulier), kailhennou (pluriel).» ●(1960) PETO 86. Kailhenn : Ano roet d'eun tamm kalet ha didalvoud a vez kavet en to.

(2) Pierre, caillou.

●(1931) VALL 90b. Caillou, tr. «kailh col. sg. kailhenn.»

►(argot de Pont-l'-Abbé)

●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Kailh, ur gailhenn = Maen. ●(1972) SKVT I 161. merket gant div gailhenn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...