Devri

krapañ / krapat / krapiñ / krapout / krapal

krapañ / krapat / krapiñ / krapout / krapal

v.

I. V. intr.

(1) Monter, grimper.

●(1732) GReg 473b. Grimper, gravir, tr. «Van[netois] crappeiñ. pr. et.» ●(1744) L'Arm 6a. Monter en s'accrochant, grimper, tr. «Crappein.» ●(1792) HS 119. é crappein divot-caër ar er manné.

●(1849) LLB 1875. Eid mé krapeint beanoh. ●(1856) GRD 238. a pe grappé ar lein er manné Oreb. ●(1861) BSJ 81. crapein é bàg Simon Pièr e oé inou. ●(1861) BELeu 33. crapein én ur gadoër-predêg. ●36. aben é crapé doh pasen en autér. ●(1866) LZBt Genver 70. krapat war-lein ar c'hrec'hio. ●(1896) HIS 54. Krapamb ar ur mañé.

●(1919) BSUF 24. krapein ar er chalfaud. ●(1921) BUFA 104. Krapein e hras ar é lerh ér gadoér. ●(1907) AVKA 141. Jesus a grapas war un dosen. ●(1907) VBFV.bf 44a. krapein, v. n., tr. «monter, grimper.» ●(1963) LLMM 99/266. Marmouzed a bep ment a skrije en ur grapal war lein ar gwez.

►Loc. verb. Krapañ-digrapañ =

●(1941) FHAB Genver 3b. hag i war du an ostaleriou, dre straedouigou striz ha berr, o krapa-digrapa gant torr ar menez.

(2) Se cramponner.

●(1580) G 409. Her mylyguet eu map na crap en e apoe, tr. «Car il est maudit, le fils qui ne s'attache pas à son appui.»

●(1931) VALL 167b. se cramponner, tr. «krapa.» ●(1970) GSBG 244. (Groe) krapout, tr. «(s') accrocher.»

(3) (en plt du feu, des plantes) Prendre.

●(1970) GSBG 244. (Groe) krapout, tr. «prendre (du feu, de plantes).»

(4) Dérober.

●(1847) FVR 290. kemer Porz-Poliod ha krapa ar poultr hag an armou a oa er gearik-ma.

II. V. tr.

A. V. tr. d.

(1) Ancrer.

●(1499) Ca 50a. Crapaff. g. ancrer.

●(1659) SCger 139a. crapat, tr. «ancrer.»

(2) Grimper, escalader.

●(1856) GRD 236. mar crappé pazenneu en tampl a Jerusalem.

●(1903) MBJJ 215. 'Vit se e krapomp ar run. ●(1908) PIGO II 141. Ne oent ket pell o krapat an dosen.

(3) Se saisir de.

●(1732) GReg 9b. Accrocher, prendre avec un croc, tr. «Van[netois] Crappeiñ. pr. Crappet.»

●(1824) BAM 39. ha ne velit-hu quet penaus ar maro ne ra fors pe seurt tud da grapa (...) ? ●(1857) CBF 6. Krapit ar bastel maout-ze, tr. «Prenez cette tranche de mouton.» ●(1876) TDE.BF 373b. Krapa, v. a., tr. «Harponner, cramponner, ravir.»

●(1931) VALL 167b. Cramponner, tr. «krapa.»

B. V. tr. i.

(1) Krapañ en ub., udb. : se saisir de, empoigner qqn, qqc.

●(1868) FHB 204/382a. Crapa a reaz en eur spek, da lavaret eo, eur varren houarn a zervich da spissa. ●(1870) MBR 82. ar roue a grap er varvouskenn. ●(1872) ROU 82b. Empoigner, tr. «Crapa.» ●(1878) EKG II 159. Krapet e oue er paour keaz Paol.

●(1912) MMPM 99. Dija oa tost da grappa er baourez kœaz. ●(1920) LZBl Gouere 325. a boan er gampr, e krap gant he zaou zorn en daol.

(2) Krapañ ouzh ub. : rentrer dedans qqn.

●(1766) MM 1384. ar c'hi, aign, aign... crapat outa, tr. «Le chien hagn, hagn, lui rentre dedans.»

(3) Krapañ ouzh : monter (une colline).

●(1906) HIVL 22. Hi e ié ker fonnabl é krapein doh er voten, men doé béh en niù aral doh hé héli.

(4) Krapañ àr ub. : se saisir de qqn.

●(1861) BSJ 218. er scont, en anné, en anquin de varhue e grapas ar nehou quen ne hellé pad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...