Devri

kreien

kreien

m.

(1) (cuisine) Gratin de fond de plat de cuisson.

●(1732) GReg 469b. Detacher le gratin du bassin, tr. «Distaga ar c'hréien diouc'h ar billicq.»

●(1879) ERNsup 160. krivin, eur grivinenn, le gratin, Lohuec.

●(1914) DFBP 159b. gratin, tr. «Krivin.» ●(1931) VALL 343a. Gratin, tr. «kreien, krien col. sg. –enn.» ●(1938) BRHI 153. du gratin (kreien). ●(1982) PBLS 131. (Sant-Servez-Kallag) krivin, tr. «gratin (dans le fond de la bouillie).» ●(1984) LPPN 693. (Poullaouen) krivin, m., grattin; ex. : «me gav mad ar c'hrivin», j'aime bien ce qui est grattiné.»

(2) Morve desséchée.

●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Kreienn : mec'hi disec'het.

(3) Mous kreien : morveux.

●(1955) STBJ 117. Me, ar mous-kreien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...