Devri

krin .1

krin .1

adj.

I.

(1) Aride.

●(1732) GReg 51a. Aride, tr. «crin.»

(2) (en plt du bois) Desséché, mort.

●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «Desséché ou mort, parlant du bois.»

●(1931) VALL 71a. Bois mort, tr. «koad krin.»

II. (en plt de qqn) Avare.

●(1847) BDJ 281. Beza krign ha dalc'hus her bed-man. ●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «avare.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...