Devri

maniañ

maniañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Manier, manipuler.

●(1659) SCger 76a. manier, tr. «manea.» ●(c.1680) NG 896-898. en innefueu (…) / Maniet vaint eual dirë hem besouet consomet. ●(1732) GReg 598b. Manier, toucher avec les mains, tr. «Manea. pr. maneët.»

●(1846) BAZ 321. pere o devoa er scoliet ha boazet da vanea mad an armou. ●(1847) BDJ 340. lod-hall o vanea kartou, an diçzou. ●(1872) ROU 91a. Maniable, tr. «Eaz da vania.» ●(1883) MIL 19. ma ne ouije ket mania divlam an armou.

►absol.

●(1846) DGG 83. an daouarn a vani, an treid a vale.

(2) Bouger, remuer.

●(1877) MSA 203. ne c'helle he manea an disterra.

(3) Maniañ e zaouarn : remuer les mains.

●(1847) BDJ 94. An nep (...) a renk mania he zaoüern, tr. (GMB 392) «remuer les mains.» ●(1894) BUZmornik 861. ne c'helle ket manea he zaouarn.

(4) Manœuvrer.

●(1906) KANngalon C'hwevrer 32. Bleina, manea eun ene n'eo ket tra eaz.

II. V. intr.

(1) Bouger.

●(1896) GMB 392. pet[it] Trég[uier] mañnial bouger, remuer.

●(1934) PONT 125. Ar vugale a wele he muzellou o vania. ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) Maneal : fiñval.

(2) par ext. Travailler.

●(1847) BDJ 161. Nep en devezo maniet.

III. V. pron. réci. En em vaneañ : s'entre-toucher.

●(1732) GReg 355b. S'entre-toucher des mains, tr. «em vanea. pr. em vaneët.»

IV. [empl. comme subst.] Geste.

●(1880) SAB 35. Peb paz, peb camed a reont, peb mania, e adont. ●45. ne re mania ebed, finva ebed.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...