Devri

merienañ / merieniñ

merienañ / merieniñ

v. intr.

(1) Fourmiller.

●(1732) GReg 431a. Fourmiller, être en grand nombre, comme sont les fourmis, tr. «Méryenna. pr. méryennet. van[nnetois] meryonneiñ.» ●Les ruës de Paris fourmillent de peuple, tr. «Meryenna a ra an dud ê ruyou Paris.»

●(1849) LLB 415-416. guérein (...) / é vilionein. ●(1861) BSJ 40. Melionein e hré er prinhuèd én é gorv hag ar é face. ●(1876) TDE.BF 453a. Merienna, v. n., tr. «Fourmilier, être en grand nombre.»

●(1900) LZBg 57 blezad-1añ lodenn 33. er vostad bugalégeu e velioné tro ha tro dehi. ●(1904) DBFV 159a. melionein, merioñnein, milionein, v. n., tr. «fourmiller.» ●(1912) DIHU 90/180. Pe huilioñn énné en teicheu er fallan.

(2) Merienañ gant ub. = (?).

●(1906) DIHU 13/224. bep sul e velionnein get en davarnerion.

(3) S'emporter, se fâcher.

●(1744) L'Arm 130a. S'emporter, tr. «Melionnein.»

●(1904) DBFV 159a. melionein, merionein, v. n., tr. «s'emporter, se fâcher.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...