Devri

mogediñ

mogediñ

v.

I. V. intr.

(1) Fumer, produire de la fumée.

●(1499) Ca 140a. g. fumer. b. moguediff.

●(1732) GReg 442a. Fumer, jetter de la fumée, tr. «Moguedi. pr. moguedet. mouguedi. pr. et. Van[netois] moguedeiñ. mouguedeiñ. ppr. et.» ●Cette cheminée fume, la fumée rentre dans la chambre, tr. «Moguedi a ra ar ciminal-mâ.»

●(1849) LLB 484. Hag el ur foziad gleu hou ler é vogedein. ●(1868) FHB 201/357b. eun dachennic ag â vogedé blank aolac'h. ●(1876) TDE.BF 463a. Mogedi a ra ar siminal, tr. «la cheminée fume dans l'intérieur.»

●(1925) IZID 8. Ou cheminal é vogedein adrest ou zi.

(2) Produire une vapeur.

●(1849) LLB 1212. Ol e vampreu e grein, é ziwfren e voged.

(3) (cuisine) Fumer.

●(1926) FHAB Meurzh 95. Goude e vezont staget a zibouez eul las, er siminal, da vogedi.

II. V. tr. d.

(1) Enfumer.

●(1659) SCger 50b. enfumer, tr. «moguedi.»

●(1906) GWEN 20. goude beza o mogedet [ar gwenan]. ●(1925) FHAB Mezheven 215. mogedi ha mouga an dud kez.

(2) (cuisine) Fumer, saurer.

●(c.1718) CHal.ms iv. saurer, tr. «moguedein haranguet.» ●(1732) GReg 442a. Fumer, exposer à la fumée certaines viandes pour les abonnir, tr. «moguedi qicq.»

●(1876) TDE.BF 463a. Mogedi kik, tr. «fumer de la viande.»

●(1944) DGBD 160. o vogediñ ar pesked a vez tapet.

(3) Fumer (du tabac).

●(1732) GReg 442a. Fumer, prendre du tabac en fumée, tr. «moguedi butun.»

●(1876) TDE.BF 463a. Mogedi butun, tr. «fumer du tabac.»

(4) sens fig. Encenser.

●(1732) GReg 338a. Encenser les grands, les riches, les louër, les flatter, tr. «moguedi ar binvidyen hac ar re a so ar voul gantdho.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...