Devri

mogn .2

mogn .2

m. –ed Manchot, homme qui a perdu une main.

●(1659) SCger 160a. moign, tr. «manchot.» ●(1732) GReg 597b. Manchot, ote, qui n'a qu'une main dont il se puisse aider, tr. «Moign. p. moigned.»

●(1876) TDE.BF 471b. Mougn, mogn, s. m., tr. «Manchot.»

●(1925) BUAZmadeg 197. ar paour keaz mougn a c'houlennaz kaout he zourn en dro.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...