Devri

profañ / profiñ / prof

profañ / profiñ / prof

v.

I. V. tr. d.

(1) Offrir.

●(1499) Ca 165b. g. offrir. b. proff.

●(1732) GReg 671a. Donner en offrande, tr. «Profa. pr. profet. Van[netois] proveiñ.» ●(1787) BI 240. Mari-Anna-à Autriche (...) ë-rass prohein ag er hairran mehier.

●(1879) GDI 75. Pe brohamb un dra benac d'ur sant.

►absol.

●(c.1680) NG 340. De proh hem hem quet abus. ●(1790) MG 36. péré e changehai liardèt eit pehieu aral, d'er-ré e ya de brov.

●(18--) GBI II 392. D'hoc'h offern genta me 'ielo, / Ha bars ar prad me a brofo, tr. «A votre première messe j'irai, / Et je mettrai dans le plat.»

(2) Mont da brofañ : aller à l'offrande.

●(1732) GReg 671a. Aller à l'offrande, tr. «Van[netois] Moñnet de broveiñ.»

II. V. pron. réfl. En em brofañ.

(1) S'offrir.

●(1856) GRD 42. nag en hum brovehent é sacrefice.

(2) Se recommander, se vouer.

●(1856) VNA 168. on ne sait plus à quel Saint se vouer, tr. «ne houyér mui de béh Sant hum brovein.»

●(1906) HIVL 134. Makari ne houié ket de bé sant hum hloestrein, pé kentoh n'hum brovas de sant erbet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...