Devri

ravoltiñ

ravoltiñ

v.

I. V. intr.

(1) Se révolter.

●(c.1718) CHal.ms iii. Cette prouince est suiette aus remuements, tr. «taulet é er prouinç er urou ma de reuoltein.»

●(1821) SST 2. en ur revoltein doh en Ilis.

(2) Mener grand tapage.

●(1977) PBDZ 805. (Douarnenez) ravoltiñ, tr. «s'exprimer bruyament, mener grand tapage.»

II. V. tr. d. Faire se révolter.

●(1846) DGG 215. oc'h hon ravolti a-enep hor C'hrouer.

III. V. pron. réfl. En em ravoltiñ : se révolter.

●(1790) MG 184. èl pe vennehai hum revoltein dohein.

●(1839) BSI 310. lucifer, en em ravoltas oc'h Doue. ●(1846) DGG 215-216. lacat a ra cals a re-all d'en em ravolti assamblez ganthan.

●(1905) HFBI 64. ar bobl â bès a deuas da énem révolti à hènep da eur seurt tud-sé, péré abaoué pell amser â voa, â yoa ous ho férsécuti, ous ho flastra, ous ho c'hignat. ●(1907) BSPD I 153. Eun en doé ne vezé deit er bobl, doh hum revoltein, hag hi lemel adré é zehorn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...