Devri

stuc'henn / stuc'hienn

stuc'henn / stuc'hienn

f. –où, stuc'had

(1) (agriculture) Gerbe.

●(1850) JAC 24. Ma voe va stuc'hen hed goureet pront en ær. ●(1876) TDE.BF 597a. Stuc'henn, s. f., tr. «gerbe de blé ; pl. ou.»

●(1906) KPSA 19. liamma ar stuc'hennou-ze.

►sens fig.

●(1912) AHBT 142. En ur lezel stuhad é splandér ar é lerh, tr. «laissant après lui une traînée de lumière.»

(2) Tresse de cheveux.

●(1744) L'Arm 390a. Tresse (…) De cheveux, tr. «Stuhænn.»

●(1876) TDE.BF 597a. Stuc'henn, s. f., tr. «Touffe, parlant des cheveux ; pl. ou.»

●(1907) VBFV.bf 73b. stuhen, f. pl. stuhad, tr. «tresse de cheveux.»

(3) Rayon (de soleil).

●(1499) Ca 191a. Stuhennou ann heul vide in sclaerhat.

●(1732) GReg 778b. Raion, lueur qui par du corps du Soleil, tr. «stuhenn an héaul. p. stuhennou an héaul.»

●(1907) VBFV.bf 73b. stuhen, f. pl. stuhad, tr. «rayon (de lumière).»

►sens fig.

●(1854) PSA I 288. ean e hra hoah spurmantein ahoel stuhennigueu ag é zivinité.

(4) Pennon (de flêche).

●(1499) Ca 9b. pennon bretonice stuchyen saez.

(5) Nageoire dorsale.

●(1934) BRUS 256. Une nageoire, tr. «ur stuhen –neu (dorsale).»

(6) Plume.

●(1931) VALL 568b. Plume, tr. «stuc'henn f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...