Devri

tager

tager

m. –ion

(1) Agresseur, attaquant.

●(1866) LZBt Du 204. ann dalc'h lekeet ken prim war gounar ma zager. ●(1884) LZBt Mae 98. e ver deud abenn da vonta-kuid ann dagerien.

●(1900) KAKE 141. Bea 'zoa eur skoul glaz, tager euz ar goassa. ●(1908) FHAB Ebrel 107. an tager n'eo ket da veza tamallet.

(2) Étrangleur.

●(1752) PEll 853. Tagher, tr. «Etrangleur.»

●(1876) TDE.BF 600b. Tager, s. m., tr. «Etrangleur ; pl. ien.»

(3) Dévoreur.

●(1521) Cc. [distrugaff] g. deuoreur. b. taguer.

●(1732) GReg 286b. Celui qui devore, tr. «taguer. p. yen.» ●(1752) PEll 853. Tagher, tr. «Dévoreur.»

(4) Usurier.

●(1876) TDE.BF 600b. Tager, s. m., tr. «Il se dit au figuré en parlant d'un homme qui gagne par usure et autres moyens réprouvés.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...