Devri

talmañ / talmiñ / talmat

talmañ / talmiñ / talmat

v. intr.

(1) Fronder, jeter avec une fronde.

●(c.1500) Cb. [talm] Jtem fundo / as. g. getter de la fonde. l. (lire : b.) talmat. ●g. souuent fonder. b. talmat alieux.

●(1732) GReg 440a. Fronder, jeter des pierres avec une fronde, tr. «Talmat. pr. talmet.»

(2) (en plt du cœur) Battre.

●(1879) BMN 281. he voazied, he galon, ne finvent mui, ne dalment an distera.

●(1931) VALL 61a. Battre ; comme le pouls, une plaie irritée, tr. «talmi.» ●(1954) LLMM 42/12. Manet eo war lein e gein da selaou e galon baour o talmiñ gant trouz ur mekanik ha zoken ul labouradeg a-bezh.

(3) Ruer.

●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) Ruer, tr. «talmi.» ●(1959) LLMM 73/125. Chom a rae war evezh, prest da dalmañ, hag, evit lavarout ar wirionez, war e du tagnous.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...