talvout

v. intr. cf. talvezout

(1) Valoir.

●(1499) Ca 193a. Taluout. g. valoir prouffiter.

(2) Talvout ouzh : être plus fort que.

●(1939) KLDZgwal 38. Gwir eo n'eo ket ar paour kaez Fañch eur maout da dalvout ouz an evaj. ●48. Gwelloc'h out da dalvout ouz ar spont eget eur bleiz.