Devri

tanfoeltrañ / tanfoeltriñ

tanfoeltrañ / tanfoeltriñ

v. tr. d.

(1) Balancer.

●(1838) CGK 13. En eur tanfoëltra he porc'hel ebars en creïs al leur-zy. ●(1868) FHB 201/358a. ag o tanfoueltra éno eun tanfoueltren gougad, quen skiltrus à quen fromus.

●(1910) MAKE 105. Hag e tanfoeltras anezo ouz eur sklosen goz. ●(1923) KNOL 291. Ha tanfoeltri e leue er c'hrizen. ●(1932) GUTO 24. hag ou zanfoéltrè én tan a neùé.

(2) Flanquer (un coup).

●(1896) GMB 676. pet[it] tréc[orois] me 'm a tanvoeltret eur gokenat gañt heme, tr. «je lui ai flanqué une claque.»

(3) Tuer, détruire.

●(1850) JAC 27. tanfoeltromp ar bougre, tr. (GMB 676) «tuons l'infâme.»

(4) Écraser.

●(1931) VALL 240a. Écraser ; au fig., tr. «tanfoeltra.»

(5) Sens fig. Bezañ tanfoeltret.. : être éjecté de qque part (lieu, organisation).

●(1963) LLMM 99/268. Tapet gant e zorn er sac’h, e oa bet Arequipa gaezh tanfoeltret e-maez an arme dre ma laere re zivergont arc’hant ar gouarnamant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...