Devri

Recherche 'alo...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de alo (1) à alouzenn (16) :
  • alo
    alo

    interj.

    I. Interj.

    (1) Allons !

    ●(1908) KMAF 11. Alo ! kenavo, mignon Lom, kenavo hep dale ! ●17. Alo ! Alo ! Jakou, paour kez Jakou, ha piou en defe ar galon da ober kemend-all d'it ! ●(1925) BILZ 170. Alo ! pôtred, eun tammig soukadenn !... ●(1942) DADO 11. Alo, alon va flac’h, kerz, ha digas d’in amañ war an daol ar bara. ●(1982) TKRH 79. Alo traoù e-barzh ! emezañ d'ar bouetaer.

    (2) Allez !

    ●(1950) KBSA 114. «Alo ! Paotred, amañ ez eus labour !»

    (3) Alors ! eh bien !

    ●(1950) KBSA 12. Alo ! Pêr ! N'em boa ket lavaret dit e... ●84. «Alo !» eme Laou, «setu kavet teñzorioù, rak ar gornandoned a zo paotred pinvidik !» ●(1970) BHAF 37. Alo, merhig, dibrenn an nor-ze din.

    II. Loc. interj.

    (1) Allo ! allo ! : allons ! allons !

    ●(1950) KBSA 12. O ! Izel an heol ! Ha me zo amañ c'hoaz ! alo ! alo ! dic'halomp ! ●33. «Alo !» eme Zienez, «diskenn !» ●80. Alo ! Paotred, poent eo staga ouz taol.

    (2) Alo 'ta ! : allons donc !

    ●(1877) EKG I 141. Alo 'ta ! N'ounn ket ken diskiant.

    ●(1929) EMPA 4. Alo 'ta... neuze ez eo goullo.

  • aloez
    aloez

    coll. (botanique) Aloès Aloe sp.

    ●(1633) Nom 79a. Aloë : aloës, perroquet : aloüet.

    ●(1732) GReg 29b. Aloes, ou, aloë, plante qui s'appelle autrement Joubarbe de mer, tr. «Aloüed. an aloüesen.»

    ●(1855) BDE 352. en ambre, hag en aloès. ●(1879) MGZ 222. lousier a c'houez vad, mirr, aloez.

    ●(1964) ABRO 47. ec'h anavezis agavez pe aloez ha korz-sukr gouez.

  • aloezenn
    aloezenn

    f. Pied d'aloès.

    ●(1732) GReg 29b. Aloes, ou, aloë, plante qui s'appelle autrement Joubarbe de mer, tr. «Aloüed. an aloüesen.»

  • alofiñ
    alofiñ

    v. intr. (marine) Aller au lof.

    ●(1732) GReg 580b. Aller au lof, ou à la bouline, tr. «aloffi.» ●(1744) L'Arm 220b. Tenir au plus près du vent, aller au lof, tr. «Holovein.»

  • alori / alorin
    alori / alorin

    m. Pitre.

    ●(1907) KANngalon Du 545. c'hui zonj d'eoc'h ez oun me eun hallorin ; ne vezan ket ato, kit ! ●(1914) DFBP 248a. pitre, tr. «Halorin.» ●(1982) PBLS 71. (Sant-Servez-Kallag) halori, tr. «qui dit des bêtises, qui ne tient pas en place.»

  • alorial
    alorial

    v. intr. Chahuter. (?) cf. cholorial (?).

    ●(1934) FHAB C'hwevrer 57. bemdez emaint oc'h alorial, o huchal en e ziskouarn paour.

  • alorin
    alorin

    voir alori

  • aloubadeg
    aloubadeg

    f. –où Invasion.

    ●(1967) LLMM 120/63. E-pad ma tirolle an aloubadegoù barbarat.

  • aloubadenn
    aloubadenn

    f. –où

    (1) Conquête.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 87a. aloubadennou ar Saozon.

    (2) Attaque d'un lieu.

    ●(1925) FHAB Mae 167. Hag hen raktal da gempenn e aloubadenn ha yao en hent ken dillo ma teuas a-benn eus e daol. ●170. Tostaat a raed ouz diwez an aloubadenn.

  • alouber
    alouber

    m. –ion

    (1) Envahisseur.

    ●(1870) FHB 301/314a. tenna Roma a dre daouarn he alouberien. ●(1870) FHB 302/321b. alouberien an Itali.

    ●(1919) BUBR 2/43. Ha posubl ve e teufe an taol da vad gant an alouber kazet ?

    (2) Accapareur.

    ●(1872) ROU 72a. Accapareur, tr. «alloubeur.» ●99a. Rapace, tr. «aloubeur.»

  • alouberezh
    alouberezh

    m.

    (1) Appropriation, accaparement.

    ●(1870) FHB 300/306a. en em zavomp a enep an alouberez a zo great ama. (...) alouberez enebourien an iliz.

    ●(1931) VALL 5a. Accaparement, tr. «alouberez m.»

    (2) Invasion, conquête.

    ●(1870) FHB 301/313a. alouberez diou vroad tud. ●(1870) FHB 303/330a. an alouberez great gant an italianed euz a stadou ar Pap.

    (2) Occupation d'un pays.

    ●(1969) BAHE 60/24. e-pad an amzer drubuilhus ma oa hor Bro dindan alouberezh an Alamaned.

  • aloubidigezh
    aloubidigezh

    f.

    (1) Accaparement.

    ●(1931) VALL 5a. Accaparement, tr. «aloubidigez f.»

    (2) Annexion.

    ●(1931) VALL 27a. Annexion injuste, tr. «aloubidigez f.»

  • aloubiñ
    aloubiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Usurper.

    ●(1867) FHB 120/126b. Aloubi tra eun all. ●(1869) FHB 208/409a. aloubi digantho ho zra. ●(1874) FHB 485/114a. o teleur menac'h ha lenaezed var ar ru, oc'h aloubi ar pez a ioa dezho. ●(1874) FHB 490/158b. ar madou en doa aloubet. ●(1869) FHB 215/41b. eur rum hag a aloub an oll danvez. ●(1889) ISV 385. Noblans, bourc'hizien, coueriadet, oll e cave an tu d'ho mac'ha ha da aloubi ho zra.

    ●(1927) GERI.Ern 14. aloubi v. a., tr. «accaparer.»

    (2) Accaparer.

    ●(1889) ISV 315. o vont var ar mor braz, o cribat listri brezel euz ar re vrassa, oc'h ho aloubi pe ho c'has d'ar gouelet.

    ●(1927) GERI.Ern 14. aloubi v. a., tr. «usurper.»

    (3) Envahir.

    ●(1877) EKG I 37. Mont a raent da aloubi kouent Sant-Aubin.

    II. V. intr. Empiéter.

    ●(1927) GERI.Ern 14. aloubi v. n., tr. «Empiéter.»

  • alouer
    alouer

    m. –ion Bailli.

    ●(1499) Ca 6b. Alouer Jdem belli. ibi vide.

    ●(1732) GReg 29b. Alloué, Baillif, tr. «Alouër. p. alouëryen.»

  • alouezeg
    alouezeg

    s.

    ●(1979) COPL 70. Il marchait sur la route en sifflant, quand il rencontra une bande d'Alouezeg qui s'apprêtaient à commencer leur sabbat à côté de Lostengoat. ●note de l’auteur : « Les Alouezeg étaient des gens mystérieux, des sorciers, qui se promenaient en bandes et battaient, maltraitaient ceux qu'ils rencontraient, qu'ils obligeaient à les suivre toute la nuit. »

  • alouzenn
    alouzenn

    f. –ed, alouzed (ichtyonymie) Alose.

    ●(1633) Nom 43b. Alosa clupea, nonnulis : alose : alosen.

    ●(1732) GReg 29b. Alose, poisson de mer, qui au Printems monte par les rivières, tr. «Allouseñ. p. allousenned.»

    ●(1856) VNA 25. une Alose tr. «un Alozen.»

    ●(1904) DBFV 5b. alozen, f. pl. –zed, tr. «alose.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...