Recherche 'beilh...' : 9 mots trouvés

• beilh
  beilh

  m. –où

  (1) Veille.

  ●(1732) GReg 950a. Veille, tr. «Beilh. p. beilhou.» ●Les jeûnes et le veilles, tr. «Ar yunyou hag ar beilhou.» ●Les veilles alterent beaucoup la santé, tr. «Ar beilhou a goll yec'hed an dèn.» ●(1790) Ismar 319. En abusanceu e arrihuai diarbèn er veilleu-ze.

  ●(1893) IAI 39. ho beillou ir ha niverus.

  (2) Garde.

  ●(1908) PIGO II 127. Daou 'oe hanvet da veilh a-ziavez, pep-hini d'e dro.

• beilhadeg
  beilhadeg

  f. –où

  (1) Veillée.

  ●(1732) GReg 950a. Veillée, assemblée de nuit pour travailler, ou pour se divertir, tr. «Beilhadecg. p. beilhadegou.»

  ●(1905) KANngalon Here 511. er goanv epad ar veilladek. ●(1907) PERS 111. a roe digor d'an dud yaouank evit an nosveziou, ar beilladegou.

  (2) Beilhadeg ar marv : veillée funèbre.

  ●(1908) PIGO II 174. zonjal er vaz-skaon hag en beilhadeg ar maro.

  (3) Beilhadeg an Anaon : veillée funèbre.

  ●(1908) PIGO II 182. Betek ar beure e padas beilhadeg an Anaon.

• beilhadenn
  beilhadenn

  f. –où

  (1) Veillée.

  ●(1944) DGBD 194. Ur wech an amzer, anat eo, e pade un tamm pelloc'h ar veilhadenn.

  (2) Beilhadenn ar re varv : veillée funèbre.

  ●(1953) BLBR 60/9. diouz doare beza lennet, epad beilhadenn ar re varo.

• beilhañ / beilhiñ
  beilhañ / beilhiñ

  v.

  I. V. intr. Veiller, rester éveillé.

  ●(1659) SCger 123a. veiller, tr. «beilla.» ●(1710) IN I 7. Tud ar bed a vez ar re zevot o yun, o pidi Doue, (…) o veilla. ●361. evit beilla da nos Nedelec hepquen. ●(1727) HB 252. Pastoret / O veilla hed an nos da viret o milet. ●(1732) GReg 950b. Veiller, tr. «Beilha. pr. beilhet. Van[netois] beilheiñ.» ●Veiller toute la nuit, tr. «Beilha hed an nos.»

  ●(1872) ROU 107a-b. Neket iac'huz beilla pell, sevel mintin a zo gvell, tr. «les longues veillées nuisent à la santé.»

  ●(1935) ALMA 162. mar kendalc'h c'hoaz eur pennad all d'en em skuiza o veilla en noz, e kouezo a-drak klanv.

  II. V. tr.

  A. V. tr. d. Veiller (un malade, un mort).

  ●(1732) GReg 950b. Veiller un malade, tr. «Beilha un dèn clañ.»

  ●(1870) FHB 278/130b. mont da veilla tud varo.

  B. V. tr. i.

  (1) Beilhañ gant ub. : veiller qqn.

  ●(1909) KTLR 261. keit all he deuz beillet ganhen. ●(1928) LEAN 111. Adaleg an nosvez kenta e voe ret beilha ganti. ●(1929) MANO 53. beilha gand ar re a veze war o zremenvan.

  (2) Beilhañ war : veiller sur, surveiller.

  ●(1877) BSA 136. Beilla a rea gant ar brassa aket var he sonjezonou.

  ●(1911) SKRS II 248. Beillit var ho teod ha poagnit eveldhi da gabestra hoc'h imour.

• beilher
  beilher

  m. –ion Veilleur.

  ●(1732) GReg 950b. Veilleur, tr. «Beilhèr. p. beilhéryen. Van[netois] beilhour. p. yon.»

• beilherez
  beilherez

  f. –ed Femme qui veille.

  ●(1732) GReg 950b. Veilleuse, tr. «Beilherès. p. beilheresed.»

  ●(1909) KTLR 257. ar veillerez a zo beo hirio !

• beilherezh
  beilherezh

  m. Veillée.

  ●(1859) MMN 54. eleac'h mont d'ar beillerez, d'an nosveziou.

• beilhiñ
  beilhiñ

  voir beilhañ

• beilhouer
  beilhouer

  m. –où Petite table où l'on met la chandelle pour veiller.

  ●(1732) GReg 950b. Veilloir, petite table où les artisans mettent la chandelle quand ils veillent, tr. «Beilhoüer. p. beilhoüerou.»