Devri

Recherche 'bek...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de bek-1 (1) à bekin (17) :
  • bek .1
    bek .1

    adj. Bègue.

    ●(c.1500) Cb 21a. g. besgue. b. baec.

  • bek .2
    bek .2

    voir beek

  • bek .3
    bek .3

    Ober bek : exhaler une plainte sourde.

    ●(1962) EGRH I 13. bekal v., tr. « exhaler une plainte sourde. » = ober bek.

  • bekal / bekat / bekiñ
    bekal / bekat / bekiñ

    v.

    I. V. intr.

    A. (en plt des animaux)

    (1) Bêler, beugler.

    ●(1744) L'Arm 29a. Bêler, tr. «Beaical.. caitt..» ●(17--) TE 155. lonnèt é vucellad hac é veaical ér hamp.

    ●(1856) VNA 8. ul lay bihan é vaical, tr. «un petit veau qui beugle.»

    ●(1904) DBFV 20a. bèkal, tr. «bêler.» ●(1927) GERI.Ern 41. V[annetais] bekal, tr. «Bêler.»

    (2) Croasser.

    ●(1744) L'Arm 85b. Croasser, tr. «Beaiqual ou quein.. quétt.»

    ●(1904) DBFV 20a. bèkal, tr. «croasser.»

    B. (en plt de qqn)

    (1) Gueuler, brailler.

    ●(1903) JOZO 61. én ur vékal ken e gorn en ti get é voéh. ●(1904) DBFV 20a. bèkal, tr. «s'écrier.»

    (2) Pleurer.

    ●(1912) BOEG 52. Pe huél ur vam é vèk ré er hroèdur.

    (3) Exhaler une plainte sourde.

    ●(1962) EGRH I 13. bekal v., tr. « exhaler une plainte sourde. » = ober bek.

    (4) Pleurer en braillant, brailler.

    ●(1937) DIHU 310 Ebrel 245. A p’er gourdrouzér, ur uéh pep huéh miz, éan en emlaka de vèkal, de vèkal èl ur hah diskrohennet é biù.

    II. V. tr. d.

    (1) Picoter.

    ●(1732) GReg 87b. Becqueter, prendre avec le bec, donner des coups de bec, tr. «Becqat. pr. becqet.»

    ●(1850) JAC 58. ampech brini / Da zonet d'o becat a hini da hini [ar pasteziou]. ●(1876) TDE.BF 42a. Bekat, v. a., tr. «Donner des coups de bec.»

    ●(1927) GERI.Ern 41. bekat v. a., tr. «Becqueter, picoter.»

    (2) [au narrat. ind.] Gueuler.

    ●(1895) FOV 266. D'en ihuern, mar karès, e vèkas er Gascon.

    III. V. pron. réci. En em vekal : se battre à coups de bec.

    ●(1876) TDE.BF 42a. En em vekat, tr. «se battre à coups de bec.»

  • bekard
    bekard

    m. –ed (ichtyonymie) Saumon bécard.

    ●(1744) L'Arm 28b. Becard, femelle de saumon, tr. «Bécartt.. rdétt. m.»

    ●(1856) VNA 26. une Truite sumonée, tr. «ur Beccard.»

    ●(1904) DBFV 20a. bèkard, m. pl. ed, tr. «beccard, truite saumonée.» ●(1934) BRUS 258. Une truite, tr. «ur bèkard –ed, m. (saumonée).»

  • bekat
    bekat

    voir bekal

  • beked
    beked

    m. –ed, –i (ichtyonymie) Brochet.

    ●(1633) Nom 46a. Lucius : brochet, bequet : becquet.

    ●(1732) GReg 121a. Brochet, poisson d'eau-douce, tr. «Becqed. p. becqeded.» ●Brocheton, petit brochet, tr. «Becqedicq. p. becqedigou.»

    ●(1857) CBF 14. siliou, dluzed, eunn eok bennag, pe eur beked, tr. «des anguilles, des truites, un saumon ou un brochet.»

    ●(1974) YABA 23.03. deluhed, bekedi ha salmoned.

  • bekeg
    bekeg

    m. Barboteur.

    ●(c.1718) CHal.ms i. un barbotteur, tr. «ur balbouser, barbotter, bequec.»

    ●(1904) DBFV 20a. bekeg, m., tr. «barboteur (Ch. ms.).»

  • beker
    beker

    m. –ion Pleurnichard.

    ●(1937) DIHU 310/245. Ur breur bihan em es, Guilleu, tri blé dehon. Ur bèkour hag ur fal dra, mar des unan.

  • bekerezh
    bekerezh

    m. –ioù

    (1) Bêlement.

    ●(1744) L'Arm 28b. Bêlement, cri de la brebis, tr. «Beaiquereah.. heu. m.»

    ●(1904) DBFV 20a. bèkereh, beèkereh, m. pl. eu tr. «bêlement.»

    (2) Croassement.

    ●(1744) L'Arm 85b. Croassement, tr. «Beaiquereah. m..»

    ●(1904) DBFV 20a. bèkereh, beèkereh, m. pl. eu tr. «croassement.»

  • beket
    beket

    voir betek

  • beketal
    beketal

    v. tr. d. Picoter.

    ●(1732) GReg 87b. Becqueter, prendre avec le bec, donner des coups de bec, tr. «becqetal. pr. becqetet.» ●720b. Picoter, becqueter les arbres, comme font les oiseaux, tr. «Becqetal. pr. becqetet.»

    ●(1927) GERI.Ern 41. beketal v. a., tr. «Becqueter, picoter.»

  • bekez
    bekez

    m. Ober bekez : roter.

    ●(1972) SKVT I 25. pa reas bekez. ●171. en ur ober bekez. ●(1973) SKVT II 76. en doa graet e «vekez».

  • bekilh .1
    bekilh .1

    s. Différend, mésentente.

    ●(1917) LZBt Gouere 31. merc'hedo (...) o c'heuilh pen-da-ben reolen ar c'hristen. Bekilh a digoue gwech-ha-gwech, met buhon e ankoueont hag e pardonont. ●(1922) LZBt Mezheven 14. Ma sav bekilh etree. ●(1924) LZBt Mezheven 2. plenât an treo pa ve bekilh etouez an amezeien. ●(1958) BAHE 15/10. un eiz e savas bikilh etrezo ha kaerañ Soez. ●(1969) BAHE 60/35. e oa bet un tamm bikilh etrezañ ha maer e barrez.

  • bekilh .2
    bekilh .2

    s. Béquille.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Bequille, bequill' v/mal, querhein ar valeu, marcher auec des bequilles, on dit aussi en quelques endroits brenel, brenelleu.

  • bekilhenn
    bekilhenn

    f. bekilhoù

    (1) Béquille.

    ●(c.1825-1830) AJC 6065. apuied voar dif vequillen a crenan anbandon.

    (2) Béquille de soutien d'un bateau.

    ●(1944) GWAL 163/158. (Ar Gelveneg) Da zerc'hel ar vag a-blomm war ar sec'h e lakaer alies bekilhoù d'ar vag (...) : «diou vekilhenn he deus ar vag».

  • bekiñ
    bekiñ

    voir bekal

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...