Devri

Recherche 'dibalamour...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de dibalamour (1) à dibalamour (1) :
  • dibalamour
    dibalamour

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Insouciant, sans gêne.

    ●(1847) BDJ 82. Diarbehit gwal ker bras, breudeûr dibalamour. ●(1847) MDM 3. gant an dud dibalamour-se. ●(1857) CBF 87. Klevet a rit-hu Iann dibalamour, tr. «Entendez-vous Jean l'Insouciant !» ●(1876) TDE.BF 115a. Dibalamour, adj., tr. «Insouciant, fainéant, sans façons.»

    ●(1904) DBFV 47a. dibalemort, dibalamort, adj., tr. «insouciant.» ●(1909) BROU 223. (Eusa) Sans gêne, tr. «Dibalamour.» ●(1935) BREI 396/2b. an dud displeit ha dibalamor. ●(1965) KATR 38. an danvadez dibalamour a oa bet pried din. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Eur plac'h flao a zo hardis ha dibalamour.

    (2) Yann dibalamour : personnification des insouciants.

    ●(1857) CBF 87. Klevet a rit-hu Iann dibalamour ! tr. «Entendez-vous Jean l'insouciant !»

    ●(1954) VAZA 190. ar vuhez-se, hini Yann Dibalamour.

    (3) Dur envers les autres.

    ●(1847) BDJ 94. o ! bed... The a zo dibalamour evid dha vitiçzien, tr. (GMB 397) «ô monde, tu est dur pour ceux qui te servent.» ●(1896) HIS 52. Mès chuéhein e hras er bobl é añdur un dén ken dibalemort. ●(1896) HISger 1. Dibalemort, tr. «qui se conduit mal, qui n'a pas de tenue.»

    (4) Moqueur.

    ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 197. eur mousc'hoarz dibalamour war o muzellou.

    (5) iron. Laid.

    ●(1732) GReg 455b. Voilà vôtre belle geniture, tr. «cetu aze ho puguel dibalamour.»

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt d'une étoffe) Désagréable.

    ●(1857) HTB 105. mezer fetis ha dibalamour.

    ●(1907) VBFV.fb 29b. désagréable, tr. «dibalemort.»

    (2) Affreux.

    ●(1907) VBFV.fb 3a. affreux, tr. «dibalemort.» ●(1912) DIHU 81/43. en Normanded (...) é rastellat er madeu e gavent ar ou hent, é lahein en dud e gavé rè zibalemort ou labour. ●(1922) EOVD 114. ur glahar dibalemort e luskas merùel getou a pe gollas hé fried hag hé bugalé.

    (3) Mal travaillé.

    ●(1904) DBFV 47a. dibalemort, dibalamort, tr. «mal travaillé.»

    (4) Mal tenu, négligé.

    ●(1959) LLMM 77/403. en desped d'e zilhad dibalamour.

    (5) (en plt d'une langue) Mal parlée.

    ●(1900) LZBg 57 blezad-1añ lodenn 34. e laras dehi é galleg dibalamort : (...).

    (6) Inconvenant.

    ●(1922) EOVD 131. klah diskoein abilted pe houiér réh ha splann ne vér ket tam abil, e zou un orgueil dibalemort.

    (7) = (?) Obscène (?).

    ●(1922) EOVD 201. A fet en treu dibalemort ha lous, en Apostol e zihuen memb a ou hanùein émesk er grechenion.

    (8) =

    ●(1837) GET 12-13. ur falç dibalamour ha vil, / Leun a grezzier, a broudou var e c'hil, / Camm ha garv, distail a dremm, / hac he beq so meurbet lemm : / Var lerc'h ar falç cris-se ne deus remed ebet !

    II. Adv. Négligemment.

    ●(1904) DBFV 47a. dibalemort, dibalamort, adv., tr. «(travailler) négligemment, sans soin.» ●(1962) TDBP II 103. Klevet am-oa lavared e oa bet savet dibalamour a-walh evitañ da veza penner, tr. «J'avais entendu dire qu'il avait été élevé sans direction morale (ou : assez mal éduqué), bien qu'il fût fils unique.» ●(1969) BAHE 62/13. Va zad a oa dres o tapout krog em c'hurunenn hag o vountañ anezhi dibalamour en e c'hodell.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...