Devri

Recherche 'difer...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de difer-1 (1) à difert (21) :
  • difer .1
    difer .1

    voir difert

  • difer .2
    difer .2

    m.

    (1) Ober difer : différer.

    ●(1741) RO 3562. ep ober nep differ. ●(1792) BD 161. hep ober nep differ econto ereson, tr. «Sans aucun délai, il expliquera ses raisons.»

    (2) Appétit.

    ●(1974) THBI 249. Thumette gemer liou krenv, zebr gant difer. ●(1978) MOFO 63. Bemde goude war lec'h (sic) e bourmenadenn n'oa difer.

  • diferadenn
    diferadenn

    f. –où Stipulation.

    ●(1910) ISBR 179. Kaset e oé bet doéré en diféradenneu-sé de Frans ha de Vro-Sauz. ●(1932) BRTG 5. e huch en diféradenneu unan hag unan. ●(1934) BRUS 284. Une convention, tr. «un diféraden –neu.»

  • diferadur
    diferadur

    m. –ioù Stipulation.

    ●(1931) VALL 707a. Spécification, tr. «diferadur T[régor] V[annetais] m.»

  • diferañ / diferiñ
    diferañ / diferiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Stipuler.

    ●(1861) BSJ 181. différet-ean d'é supérior ha d'en Ilis.

    ●(1910) ISBR 181. Diféret e oé é feur Guerran (…) é vehé bet ret de Iehann diméein ur plah dehon de vab kohan Pentièvr. ●(1932) BRTG 1. Bamdé enta é spizè dehi hag é tiférè en treu e renkè bout groeit épad en dé.

    (2) Expliquer.

    ●(1904) DBFV 50a. diférein, v. a., tr. «expliquer, exposer.» ●(1913) AVIE xiv. ind e zé d'inou (…) aveit pedein Doé, kañnein dehou psalmeu ha guerzenneu, ha cheleu lénein er Skritur Santél pé diférein el Lézen.

    (3) Indiquer.

    ●(1792) HS 11. différein dehou enn occasionneu.

    (4) Différer.

    ●(1499) Ca 61b. Differaff. g. differer. ●(1650) Nlou 407. Muy amser ne differas, tr. «(le roi du monde) / ne tarda pas davantage de temps.»

    ●(1806) JOS 3. ep differi momet.

    (5) Refuser (de faire).

    ●(18--) GBI II 540. Ma labour ne differan ket, tr. «Je ne refuse pas mon travail.»

    II. [empl. devant un v.]

    (1) Refuser de.

    ●(1895) GMB 165. Pet[it] Trég[uier] diferiñ, tr. «ne pas consentir, refuser.»

    ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Diferi : dinac'h «ne ziferan ket mont».

    (2) Stipuler.

    ●(1939) RIBA 147. Diférein e hra dehi eùehat perùeh doh é grohen blei.

  • diferañs
    diferañs

    f. –où

    (1) Différence.

    ●(c.1500) Cb 76a. [endifferant] g. indifference. b. hep differancc. ●(1575) M 1992. teir diferanç, tr. «trois différence.» ●2008. Ha differanç digraç, disoulaç difæçon, tr. «Et une différence fâcheuse, désolante, funeste.»

    (2) Supplice.

    ●(1557) B I 473. Gruet maz santer an diferancc / Da abondancc, tr. «faites qu'elle sente le supplice, avancez vite.»

  • diferañsañ
    diferañsañ

    v. tr. d. Différencier.

    ●(1575) M 203-204. Sell diff ho relegou, ho bezyou hep paoues, / Hac oll pan ez ve Franç, bet ne diferances, tr. «Regarde-moi leurs reliques, leurs tombes sans cesse, / Et quand ce serait (du sang) de France, tu ne distinguerais point du tout.»

  • diferant .1
    diferant .1

    adj.

    (1) Différent.

    ●(c.1500) Cb 35b. g. cest nom qui a deux cas dissemblablez. si comme tabi / tabo. b. differant e dou cas. ●(1575) M 4-5. Pere en personou cogant / So try fier ha diferant, tr. «Lesquels en personnes assurément / Sont trois réels et distincts.»

    (2) Mauvais.

    ●(1895) GMB 165. pet[it] Trég[uier] ne ket gwel diferañt, tr. «il n'est pas bien mauvais.»

  • diferant .2
    diferant .2

    m. Différend.

    ●(1687) MArtin 4. Aman é vezo an differant.

  • diferasion
    diferasion

    f. –où Stipulation.

    ●(1924) SBED 73. Get difeurasion é kreskant. ●(1925) SFKH 12. Er marhad ne oé ket hir. Un difeurasion hemb kin.

  • diferiñ .1
    diferiñ .1

    v. tr. d. Déférer.

    ●(1861) BSJ 181. différet-ean d'é supériot ha d'en Ilis.

  • diferiñ .2
    diferiñ .2

    voir diferañ

  • diferliñ
    diferliñ

    v.

    (1) Déferler.

    ●(1904) DBFV 50a. diferlein, v. n., tr. «déferler.»

    (2) Débrailler.

    ●(1904) DBFV 50a. diferlein, v. n., tr. «débrailler.»

  • diferlink
    diferlink

    adj. Débraillé.

    ●(1723) CHal 60. Diferlinque, tr. «Débraillé, évaillé.» ●(1732) GReg 247b-248a. Débraillé, ée, tr. «Van[netois] diferlincq.» ●(1744) L'Arm 228a. Mameluë, tr. «Effrontadeell-differlinque-caire.» ●(1790) MG 200. penaus é heèll ur vèrh parfæt paréssein diferlinq èl-ce dirac goassèt.

    ●(1904) DBFV 50a. diferlink, adj., tr. «débraillé, décolleté.» ●(1927) GERI.Ern 103. difarle (et T[régor] L[éon] difurlu, V[annetais] diferle, diferli(n)k) adj., tr. «Débraillé, (poitrine) mal couverte.» ●(1934) BRUS 111. Débraillé, tr. «diferlik.»

  • diferlinkañ
    diferlinkañ

    voir diferlinkiñ

  • diferlinket / diforlinket
    diferlinket / diforlinket

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Dégingandé.

    ●(1936) IVGA 119. ur mell den bras diforlinket. ●(1972) SLVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, torc'h togn hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...

    (2) (en plt de qqc.) Déglingué.

    ●(1972) SKVT I 136. dor diforlinket trepas un ti don eus an amzer gozh.

  • diferlinkiñ / diferlinkañ
    diferlinkiñ / diferlinkañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) (marine) Déferler (les voiles).

    ●(1732) GReg 256a. Deferler, deployer les voiles pour s'en servir, tr. «Van[netois] diferlincqeiñ.»

    ●(1927) GERI.Ern 103. diferlinka v. a., tr. «déferler, déployer les voiles.»

    (2) Débrailler.

    ●(1723) CHal 60. Diferlinquin, tr. «Débrailler.»

    ●(1904) DBFV 50a. diferlenkein, v. a., tr. «débrailler.»

    (3) Déglinguer, abîmer.

    ●(1974) SKVT III 17-18. Ken rust all, e oa bet digoret gantañ, war benn a-raok e garr, ar goloennoù houarn tanav, a andore tolzenn ar mekanig-kefluskañ, e riskl d'o diforlinkañ.

    II. V. intr. Se débrailler.

    ●(1927) GERI.Ern 103. V[annetais] diferlinkein, tr. «se débrailler.»

    III. V. pron. réfl. En em ziferlinkiñ : se débrailler.

    ●(1790) MG 200. ha ne hum ziferlinquêheoh quet dirac en dud.

  • diferm
    diferm

    adv. (en plt d'une habitation) Ferm-diferm : loué sans arrêt à de différents locataires.

    ●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) atav eo bet he zi ferm-diferm, tr. «sa maison n'a jamais été louée bien longtemps au même, les locataires n'y font que passer.»

  • difermiñ
    difermiñ

    v. tr. d.

    (1) Ouvrir.

    ●(1723) CHal 53. Difermein en or, tr. «Ouvrir une porte.» ●(1732) GReg 683b. Ouvrir, tr. « difermeiñ. »

    (2) Délacer.

    ●(1723) CHal 53. Difermein, tr. «délaçer.» ●(1732) GReg 260a. Delacer, tr. «Van[netois] difermeiñ. pr. et.»

  • difernelliñ
    difernelliñ

    v. tr. Enlever les meilleurs morceaux.

    ●(1962) EGRH I 56. difernelliñ v., tr. « enlever les meilleurs morceaux,

  • difert
    difert

    adj. Meilleur.

    ●(1868) FHB 200/350a. Da dad, pehini à oa eur c'havailler, difer deus ma c'hout te.

    ●(1962) BAHE 32/63. Diseurt = bravoc'h, gwelloc'h. Ger eus Treger vihan ha Gweloù. (…) Implijet e vez da geñveriañ. E Treger vras e vez lavaret «difert» = gwelloc'h. Tud difert. ●(1972) LLMM 150/34. Goude ar bannac'h «piz du»-se, ken difer diouzh an dour-heiz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...