Recherche 'diskredenn...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de diskredenn (1) à diskredenn (1) :

• diskredenn
  diskredenn

  f. –où

  (1) Doute.

  ●(18--) SAQ II 210. Ar re ma 'c'helfe kaout eun diskreden, eun douetanz benag. ●360. kaout diskreden.

  ●(1907) AVKA 331. Rebech a reas d'he ho diskreden.

  (2) spécial. (religion) Incrédulité, incroyance.

  ●(1732) GReg 525a. Incrédulité, tr. «discredenn.»

  ●(1846) DGG 433. an discreden, an avi, an aheurtamant hac an obstination da chom er pec'het. ●(1857) HTB 41. tud impi, tud a ziskreden o attaki ar relijion.

  ●(1926) FHAB C'hwevrer 50. eun enebiez peurbadus, diremed, a zo bet, a zo hag a vo da viken etre ar Gredenn hag an Diskredenn.