Recherche 'disoudard...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de disoudard (1) à disoudardin (3) :

• disoudard
  disoudard

  adj. Qui n'est pas soldat, civil.

  ●(1917) LILH 27 a Wengolo. tud disudard. ●(1937) DIHU 313/302. Fransizion disoudard ha merhed. ●(1939) DIHU 338/golo i. skrivagnerion disoudart. ●(1941) DIHU 357/234. En dud disoudard e zo aman ne talvant ket uieu brein.

• disoudardañ / disoudardiñ
  disoudardañ / disoudardiñ

  v. tr. d. Démobiliser, libérer.

  ●(1918) LILH 23 a viz Du. disudardein er ré goh. ●(1918) LILH 24 a Gerzu. ne vemb ket disudardet arauk en 29 a henvér, ni Bretoned. ●(1920) MVRO 44/1a. dizoudarda an niver a dud (…) a zo a re dindan an armou. ●(1970) BHAF 46. unan yaouank nevez disoudardet.

  ►[en apposition à l'inf.]

  ●(1941) ARVR 15/5d. al levrig-soudard, paper-disoudarda.

• disoudardiñ
  disoudardiñ

  voir disoudardañ