Devri

Recherche 'divalav...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de divalav (1) à divalavtaj (9) :
  • divalav
    divalav

    adj. & m.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Lent, indolent.

    ●(1530) Pm 263. Pep dez creny deffry ryal / So eteyg mechant ardant strantal / Nedeu enep stal dyualau, tr. «Chaque jour, l'avarice, sérieusement, en réalité, / Est un vice mauvais, ardent, (?) vif (?). / Il n'est en aucun cas (?) lent (?).»

    ●(1857) HTB 76. prim pe divalo ? ●(1895) GMB 188. tréc. divàla lent, indolent, divalavât, devenir lent.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Divalo, tr. «lent (et inintelligent).» ●(1927) GERI.Ern 113. divalav T[régor] adj., tr. «Lent, qui ne vas pas assez vite.» ●(1947) TNOG 5/22. (Tregor ha Goelo) Divalav, ag. : lochore, lezourek. ●(1978) BAHE 97-98/23. ha me ken divalo ha ken gorrek, hag abuzet sav-taol war ar marc'had.

    (2) Laid.

    ●(1857) CBF 14. N'int ket divalooc'h eged hoc'h. ●(1876) TDE.BF 153b. Divalo, adj., tr. «Laid, difforme, parlant des choses.»

    ●(1924) ZAMA 9. sell ouz e azenned divalo ! ●(1927) GERI.Ern 113. divalo L[éon], divalaù V[annetais], tr. «laid, difforme, abject.»

    (3) Divalav-mezh : très laid, abject, ignoble.

    ●(1872) ROU 71b. Abject, tr. «Divalo mez.» ●(1876) TDE.BF 153b. Divalo mez, tr. «on ne peut plus abject.»

    ●(1927) GERI.Ern 113. divalo L[éon], divalaù V[annetais], tr. «laid, difforme, abject (mez, que c'en est une honte).» ●(1962) EGRH I 66. divalav-mezh a., tr. « horrible, honteux. »

    (4) (météorologie) Mauvais.

    ●(1904) KZVr Here-Du-Kerzu. mont er-maez da valer dre eun amzer ken divalo ? (d'après KBSA 83). ●(1924) BILZbubr 38/842. Pa vije divalo an amzer, c'hoant n'o doa ket ar vugale da vont da redek. ●(1925) BILZ 115. pa vije divalo an amzer ha pa n'ac'h ê ket ar bagou er-mêz

    (5) (Paroles) grossières, indécentes.

    ●(1868) KMM 57. ar c'homzou divalo. ●(1879) GDI 129. larèt conzeu divalàu. ●(1894) BUZmornik 60. ann distera ger divalo.

    ●(1911) SKRS II 113. bep seurt komzou divalo.

    (6) (Pensée) impure.

    ●(1792) CAg 145. Me resistou pront' attauë / Doh er chongeu divalauë.

    (7) (Métier) Vilain, sale.

    ●(1878) EKG II 294. evidoc'h da gaout eur vicher zivalo.

    (8) Mauvais, déplaisant.

    ●(1906-1907) EVENnot 21. (Kemperven) Lojeiz divalo a zo aman, tr. «mauvais, déplaisant.»

    (9) C'hoari un dro divalav da ub. : jouer un vilain tour à qqn.

    ●(1955) STBJ 38. ar re-mañ (...) evit planta micher ennañ, a reas o menoz da c'hoari dezañ eun dro divalo bennak.

    (10) Fainéant.

    ●(1659) SCger 55b. faineant, tr. «diualo.»

    B. Épith. Un distro divalav : une déconvenue.

    ●(1938) FHAB Mae 137. Eun distro divalo hor beus paket digant miz Ebrel, er bloa-man !

    C. Attrib.

    (1) Déplaisant, désagréable.

    ●(1974) SKVT III 54. Mes n'eo ket divalav tennañ ur flupad ur wechig an amzer.

    (2) Bezañ divalav ouzh ub. : être désagréable à l'égard de qqn.

    ●(1890) MOA 212a. Être désagréable à l'égard de q. q., tr. «beza divalo oc'h u. b.»

    (3) Bezañ divalav en udb. : montrer peu de zèle, d'ardeur.

    ●(1907) AVKA 143. Tud divalo en fe.

    II. Adv.

    (1) Ober divalav da, ouzh ub. : faire une crasse à qqn.

    ●(1908) FHAB Eost 239. rak n'eus ket bet great divalo dezo. ●(1932) BSTR 55. Hennez en deus great divalo d'in. Plijadur em befe oc'h en em venji, oc'h ober divalo d'ezan. ●(1939) ANNI 37. Iùin bras é genein bout groeit divalaù ha dirivil dohti.

    (2) =

    ●(1866) BOM 54. Divalo oun bet gwasket, tr. «j'ai été rudement souqué.»

    ●(1905) LZBg Genver 43. El laer e ziskrap divalaù eit lémel é fuzillen a zré dehorn er misionér. ●(1909) DIHU 50/317. Hag en diaul, édan en tauleu, / E vleij hag e hud divalaù ! ●(1913) AVIE 113-114. Er mor, é seùel divalaù, e strimpé drest er vag.

    (3) Odieusement.

    ●(1860) BAL 90. Caout droug ouz ho tud, comz divalo outo dizenti outo.

    ●(1911) BUAZperrot 93. Eun dervez m'en devoa komzet divalafoc'h c'hoaz eget kent ouz e vamm.

    (4) Sellout divalav ouzh ub. : regarder qqn de travers, avec mépris.

    ●(1923) KNOL 245. en eur zellet outhan diwalo.

    (5) Lentement.

    ●(1906-1907) EVENnot 19. (Kemperven) Kerzet divalo e ra an houad, tr. «lentement.»

    III. M.

    (1) Ober divalav da ub. =

    ●(1911) BUAZperrot 194. abalamour d'an divalo o devoa great d'o mamm.

    (2) Vaurien, méchant.

    ●(1659) SCger 144b. diualo, tr. «vn vaut-rien.»

    ●(1927) GERI.Ern 113. divalo L[éon], divalaù V[annetais] m., tr. «vaurien, méchant.»

    IV. Divalav evel ur vuzhugenn : voir buzhugenn.

  • divalavaat
    divalavaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'enlaidir, enlaidir.

    ●(1869) EGB 159. il devient plus vilain, tr. «divaload a ra.»

    ●(1914) DFBP 194b. laidir, tr. «Divaloaat.» ●(1962) EGRH I 66. divalavaat v., tr. « devenir plus laid. »

    (2) Perdre courage.

    ●(1907) AVKA 259. Diwallet na deufe o kalono da divalavât gan re dibi pe re eva.

    (3) Devenir lent.

    ●(1895) GMB 188. tréc. divàla lent, indolent, divalavât, de venir lent.

    ●(1927) GERI.Ern 113. divalavât T[régor], tr. «devenir lent.» ●(1962) EGRH I 66. divalavaat v., tr. « devenir plus lent. »

    II. V. tr. d.

    (1) Enlaidir.

    ●(1890) MOA 205a. Défigurer, tr. «divalaoaat.» ●209b. Rendre de plus en plus vilain, tr. «divalaoaat, v. a. et n.»

    ●(1914) DFBP 119a. enlaidir, tr. «Divaloaat.» ●(1926) FHAB Here 379. ha banna pell diouto kement tra a c'hellfe he divaloat pe he faourât. ●(1962) EGRH I 66. divalavaat v., tr. « rendre plus laid. »

    (2) Rendre plus lent.

    ●(1962) EGRH I 66. divalavaat v., tr. « rendre plus lent. »

  • divalavadur
    divalavadur

    m. Enlaidissement.

    ●(1914) DFBP 119a. enlaidissement, tr. «Divaloadur.»

  • divalavamant
    divalavamant

    m. –où =

    ●(1727) HB 312. ober certen supertitionou ha divaloamanchou.

  • divalavañ
    divalavañ

    v. tr. d. Enlaidir.

    ●(1885) UTV 151. o velet al lochennic-se o stanca ac o tivaloa e vali.

  • divalavded
    divalavded

    f. Laideur.

    ●(1942) DIHU 374/116. é terhel léh er hâs hag en divalaùded é kreiz er baradoéz-ma ?

  • divalavenn
    divalavenn

    f. –ed Laideron.

    ●(1914) DFBP 194b. laideron, tr. «Divaloen.»

  • divalaventez
    divalaventez

    f. –ioù Crasse.

    ●(1867) FHB 103/405b. divez ha digoustians a-voalc'h evid ober d'eoc'h eun eveleb divaloentez !

  • divalavtaj
    divalavtaj

    s. =

    ●(1935) BREI 438/2c. gevier, divalotaj !…

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...