Devri

Recherche 'divoued...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de divoued-1 (1) à divouedin (7) :
  • divoued .1
    divoued .1

    adj.

    I.

    (1) Sans nourriture.

    ●(1878) EKG II 174. sevel d'al lun vintin, ar gouzouk dizec'h, ar penn pounner ha divoued.

    ●(1900) MSJO 155. Lezer noas ha divouet an dud.

    (2) (Hameçon) sans appât.

    ●(1962) TDBP II 56. C'hweh pe seiz higen a oa divoued, tr. «six ou sept hameçons étaient sans appât.»

    (3) (Épi) non grenu.

    ●(1806) JOS 11. Seis penn ed ac a yoa leun a bouedec meurbed, / En o c'hichen e savas seiz goullou ha divoed.

    (4) (en plt d'un terrain) (?) Dénudé, sans végétation (?).

    ●(1909) KTLR 63. Pignad a rajont torgennou divoued.

    (5) Non alimenté suffisamment.

    ●(1962) EGRH I 68. divoued a., tr. « non alimenté suffisamment. »

    (6) Insatiable.

    ●(1962) EGRH I 68. divoued a., tr. « insatiable. »

    II. sens fig. Écervelé.

    ●(18--) SAQ I 144-145. eur penn skanv, diboell, divoued.

    ●(1904) FHAB Genver/C'hwevrer 206. An Impalaër Napoleon n'oa nemed eur penn cleuz ha divoued. ●(1925) FHAB Mae 189. Gouzout a rit eo diboell, divoued spered ar re a zonj trei kein da gement tra en deus taolet brud vad war o c'hentadou.

  • divoued .2
    divoued .2

    m. sens fig. Impossibilité de réfléchir.

    ●(2003) ENPKP 59. (Ploueskad) Eun divoued d'ar penn. Littéralement : une privation de nourriture pour la tête ; un frein à la réflexion, une impossibilité de se concentrer par suite de brouhaha, dans le tumulte des foules.

  • divouedadur
    divouedadur

    m.

    (1) Évidage, évidemment, action d'évider.

    ●(1732) GReg 234a. L'action de creuser [des ecuëlles, des jattes &c.], tr. «Divoëdadur.»

    ●(1931) VALL 280b. Évidement, tr. «divouedadur m.»

    (2) Partie évidée.

    ●(1732) GReg 133b. Canelure, cavité faite dans une colomne, tr. «Divœdadur.»

  • divouedañ / divouediñ
    divouedañ / divouediñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Creuser l'estomac de qqn.

    ●(1877) EKG I 71. an hent en doa divouedet ac'hanomp.

    (2) [au passif] Divouedet gant an naon : dévoré de faim.

    ●(1878) EKG II 281-282. eur c'hamarad-all ha me, divouedet gand an naoun, hon deuz debret eun ebeul bloaz.

    B.

    (1) par ext. Évider.

    ●(1633) Nom 141b. Columna striata : colomne canelée, creusée : coulonnen cleus á ve dibouedet.

    ●(1732) GReg 133b. Canneler, tailler des petits canaux du haut en bas des colones, ou pilastres, tr. «Divoëda. pr. divoëdet. divoëda coulounennou &c.» ●Faire des cannelures, tr. «Divoëda. pr. divoëdet.» ●234a. Creuser des ecuelles, des jattes, tr. «divoëda.» ●(1744) L'Arm 84b. Creuser des écuelles, tr. «Divouidein coaitt d'obér squdeelleu.»

    ●(1876) TDE.BF 157a. Divoeda, v. a., tr. «Retirer la moelle d'une tige, creuser du bois, canneler.»

    ●(1922) EMAR 73. E-pad ma kempennent pe zivouedent ar fao [ar votaouerien-goad]. ●(1931) VALL 281a. Évider, tr. «divoueda.»

    (2) sens fig. Divouedañ penn ub. : faire perdre la raison.

    ●(1866) FHB 65/98a. Al labourer ne ket torret he benn gant ar sonjou cleuz a zivoued ho empenn da guen alies a hini.

    II. V. intr.

    (1) Jeuner.

    ●(1938) SAV 11/31. Ar ramz a grogas da zebri evel ma vije bet o tivoueda abaoe tri pe bevar devez.

    (2) par anal. (en plt d'une machine) Manquer (de qqc. à moudre).

    ●(1868) SBI II 52. Eman he vilinn o valan, / Dija ê prest da divouedan, tr. «Son moulin est en train de moudre, / Il va bientôt manquer d'aliment.»

    (3) sens fig. =

    ●(1866) FHB 85/261a. n'a zeuje he empenn da zivoueda.

  • divoueder
    divoueder

    m. –ion Celui qui évide.

    ●(1732) GReg 234b. Celui qui creuse [des écuëlles, des jattes &c.], tr. «Divoëder. p. divoëdéryen.» ●(1744) L'Arm 84b. celui qui creuse, tr. «Divouidérr.»

  • divouedet
    divouedet

    adj.

    (1) Écervelé.

    ●(1877) FHB (3e série) 25/205a. var digarez e vez eur penn divouedet, eur penn goullo benag. ●(1889) SFA 189. anat eo eo divoueded ho penn.

    ●(1907) MVET vi. sperejou an dud n'oant ket ken divoedet ha brema. ●(1908) BOBL 02 mai 175/1b. Ar pennou divouedet, avelet, mar kavit gwelloc'h. ●(1910) MAKE 48. e kemerjont anezan evit eur penn goullo ha divouedet. ●(1928) FHAB Meurzh 106. Paour kez Yann, evit hirio, eman divouedet mat e benn pe trellet e zaoulagad gand an evachou.

    (2) =

    ●(1923) ADML 56. Koll a rea ar c'housked, ken divoeded oa e benn o prederia war an dra-ze.

  • divouediñ
    divouediñ

    voir divouedañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...