Devri

Recherche 'dizolo...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de dizolo-1 (1) à dizoloin (12) :
  • dizolo .1
    dizolo .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Découvert.

    ●(1633) Nom 131a. Xystum : lieu descouuuert à se pourmener & faire exercice, baille : læch disolo euit en em pourmen hac ober exerciçc.

    ●(1732) GReg 252a. Decouvert, non couvert, tr. «Disolo.»

    ●(1876) TDE.BF 163b. Dizolo, adj., tr. «découvert, débraillé.» ●(1878) EKG II 99. Ni a ioa dizolo hor penn.

    (2) Arc'hant dizolo : argent comptant.

    ●(1732) GReg 50a. Argent comptant, tr. «arc'hant disolo.»

    (3) (en plt de propos) Indécents, scabreux.

    ●(1847) BDJ 231. Pa rear danevelhou mezus, re dizolo, tr. «(GMB 181) (propos) libres, scabreux, scandaleux.» ●(18--) SAQ II 84. e klevont siouas ! re aliez, komzou dizolo...

    (4) (en plt de propos) Clair.

    ●(1876) TDE.BF 163b. Dizolo, adj., tr. «Clair, manifeste.»

    ●(1900) MSJO 155. Setu komzou ho Zalver, kreñv int ha dizolo.

    (5) (météorologie) Sans nuage, découvert.

    ●(1876) TDE.BF 163b. Dizolo, adj., tr. «sans nuage.»

    ●(1912) DIHU 82/51. En amzér e zou dizolo. ●(1925) SFKH 25. pe vé dizolo ha splann en amzér.

    (6) Penn dizolo : tête légère.

    ●(1982) HYZH 147/10. (Treboull) peogwir oan ken ur penn dizolo.

    (7) Nu, sans habits.

    ●(1932) BSTR 15. lezel he diwrec'h dizolo.

    (8) Sans végétation, dénudé.

    ●(1910) MAKE 56. ur vro dizolo, hep brouskoajou. ●(1926) FHAB Mae 190. eur park dizolo ha frank da vat. ●(1933) ALBR 81. eun dachenn dizolo.

    II. Adv.

    (1) =

    ●(1854) PSA I 85. un Doué péhani e huél rah en dra-zé dizolo-caër.

    (2) Crûment, franchement.

    ●(1876) TDE.BF 163b. Dizolo, adv., tr. «Ouvertement, franchement.» ●Komz dizolo a reaz, tr. «il parla franchement.»

    ●(1906-1907) EVENnot 8. (Landreger) Gwell dizoulou e lar honnez an treo, tr. «Crûment.»

  • dizolo .2
    dizolo .2

    m. –où

    I.

    (1) Chose cachée que l'on découvre.

    ●(1857) HTB 140. Ar roue, euruz da vean bet an disolo-ze.

    (2) Endroit du corps non couvert par un habit.

    ●(1767) ISpour 191. enn oll abillemanteu diffourniss, enn oll disoloeu méhuss.

    (3) sens fig. Trouvaille, découverte.

    ●(1834) SIM 57. Neuze e reas anavezout an disolo-se, hac an oll vedicinet a assuras (...). ●70. evel pa na rafet qet hep-cess un disolo util benac. ●(1847) FVR 266. Laouen braz euz he zizolo.

    (4) Lieu découvert.

    ●(1962) EGRH I 69. dizolo m., tr. « lieu découvert. »

    (5) Clairière.

    ●(1962) EGRH I 69. dizolo m., tr. « clairière. »

    II. [en locution]

    (1) War an dizolo, war zizolo : en terrain découvert.

    ●(1872) FHB 405/318a. var eur blenen, var an dizolo.

    ●(1919) BUBR 5/122. Aman bepred, n'emomp ket war an dizolo mik. ●(1926) FHAB Mae 190. ma ne gav netra, e kerzo war zizolo.

    (2) En dizolo : en terrain découvert.

    ●(1919) BUBR 5/124. chom en dizolo.

    (3) Ober, reiñ an dizolo war udb., ub. : faire connaître qqc., qqn.

    ●(1907) AVKA 73. difenn a rae d'he rei an dizolo warnehan. ●110. Ha me a rai an dizolo war drao nan int bet biskoaz hanveet, abaoe mac'h eo ar bed bed.

    (4) Lakaat war zizolo : découvrir.

    ●(1926) FHAB Kerzu 445. 'vit gellout lakaat war zizolo doare ar yez evel m'eman.

  • dizolo .3
    dizolo .3

    voir dizeleiñ

  • dizoloadenn
    dizoloadenn

    f. –où Découverte.

    ●(1906) BOBL 13 janvier 69/3c. Dizoloaden eur c'horf maro. ●(1914) DFBP 81a. découverte, tr. «Dizoloaden.» ●(1919) MVRO 13/1c. dizoloaden eun tensor. ●(1931) VALL 189b. Découverte, tr. «dizolôadenn f.» ●(1944) DGBD 138. unan eus an dizoloadennoù [fosilenned] kaerañ a oa bet graet betek neuze.

  • dizoloadur
    dizoloadur

    m. Action de découvrir.

    ●(1962) EGRH I 69. dizoloadur m., tr. « action de découvrir. »

  • dizoloadurezh
    dizoloadurezh

    f. Qualité de ce qui découvre.

    ●(1962) EGRH I 69. dizoloadurezh f., tr. « qualité de ce qui découvre. »

  • dizoloañ
    dizoloañ

    voir dizeleiñ

  • dizoloenn
    dizoloenn

    f. -où Clairière.

    ●(1962) EGRH I 69. dizoloenn f. -où, tr. « clairière. »

  • dizoloer
    dizoloer

    m. –ion Découvreur.

    ●(1914) DFBP 81a. découvreur, tr. «Dizoloer.» ●(1962) EGRH I 69. dizoloer m. -ien, tr. « découvreur. »

  • dizoloerezh
    dizoloerezh

    m. Découverte.

    ●(1962) EGRH I 69. dizoloerezh m., tr. « découverte. »

  • dizoloidigezh
    dizoloidigezh

    f. Découverte.

    ●(1931) VALL 189b. Découverte, tr. «dizolôidigez f.» ●(1962) EGRH I 69. dizoloidigezh f., tr. « action de découvrir. »

  • dizoloiñ
    dizoloiñ

    voir dizeleiñ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...