Devri

Recherche 'esmae...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de esmae (1) à esmaeusted (5) :
  • esmae
    esmae

    m. –où

    (1) Émoi.

    ●(1530) J p. 6b. Me a ve plen bizhuyquen den gae / Hep poan nac anes nac esmae, tr. «Et moi aussi je serais toujours gai, sans peine, sans ennui, sans émoi.» ●(1580) G 167. hoz esmae, tr. «votre émoi.»

    ●(1834) SIM 87. me gred na ello qet va breur en em viret ous un esmaë vras. ●244. Penaus ec'h alfen rei da gompren d'ar re ner santfent qet en o c'hreiz o-unan, an esmaou e zeo capabl ar gomz-se hepqen da zifuni ?

    (2) Signe de vie.

    ●(1927) GERI.Ern 140. esmei V[annetais], tr. «signe de connaissance.» ●(1934) BRUS 208. Une émotion, tr. «un esmei.»

    (3) Bezañ en esmae : en émoi.

    ●(1530) J p. 116. Rac me so certen en esmoa, tr. «Car je suis, certes, très-agitée.» ●(1580) G 418. Achyles en esmae goude e holl yoaeou, tr. «Achille en émoi après toutes ses joies.»

    (4) N'ober esmae erbet : ne ressentir aucun émoi.

    ●(1936) DIHU 296/30. Hag é tant d'ou léhieu, ar ou goar, hep obér esmei erbet, èl a pe vehent distag kaer doh en doar-man. ●(1936) DIHU 301/111. Ne fich ket el loen peur, ne hra esmei erbet, èl a pe vehè oeit lod ag é vuhé er méz anehon. ●(1942) DHKN 106. Esmei erbet ; respont erbet.

  • esmaeañ
    esmaeañ

    v.

    I. V. intr. S'émouvoir, se troubler.

    ●(14--) N 136-137. Breman gat ioa na esmayt / Pan edouch certen en enes, tr. «N'êtes-vous pas transporté de joie / De vous trouver ainsi dans l'île ?» ●(1530) J p. 183a. Saf, ha gra ioa, na esmae quet, tr. «lève-toi, sois joyeux, et ne crains rien.»

    II. V. tr. d.

    (1) Étonner, surprendre, émouvoir agréablement

    ●(1927) GERI.Ern 140. esmaea v. a. et n., tr. «étonner, surprendre, émouvoir agréablement.»

    (2) Admirer.

    ●(1927) GERI.Ern 140. esmaea v. a. et n., tr. «admirer.»

  • esmaeet
    esmaeet

    adj. Ému.

    ●(1923) DIHU 150/371. Franséz Kadig, é kleuèt en doéré, e voé esméet, èl rézon. ●(1927) GERI.Ern 14. esméet Van[netois], tr. «effrayé.»

  • esmaeüs
    esmaeüs

    adj. Émouvant.

    ●(1964) BAHE 39/47. E-touez an traoù sebezusañ hag esmaeüsañ bet skrivet biskoazh e yezh ar Vrezhoned emañ lizher (miziek hiviziken) an Ao. Troal, aet da visioner d'ar Perou.

  • esmaeüsted
    esmaeüsted

    f. Émotivité.

    ●(1931) VALL 250a. Émotivité, tr. «esmaeüsted f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...