Devri

Recherche 'ferm...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de ferm (1) à fermoni (13) :
  • ferm
    ferm

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) Ferme, solide.

    ●(c.1500) Cb 84b. Fermm. g. fermez. l hic stabilis et hoc / le. ●(1633) Nom 141b. Columna solida : colomne forte : coulonnen creuf, start ha ferm. ●228a. Continens terram firmam, nuncupant : terre ferme : an douar ferm an douar calet.

    (2) (Traction) ferme, assurée.

    ●(1872) DJL 36. gret eur janch ferm var he vanne.

    B. (en plt de qqn)

    (1) Ferme, décidé, résolu.

    ●(1576) Cath p. 12. ez aparissas an eal dezy hac he admonetas da bezaff ferm a constant, tr. «un ange lui apparut et l'exhorta à être ferme et constante.» ●15. bezaff constant ha ferm da gouzaff merzirienty, tr. «être constants et fermes à souffrir le martyre.» ●(1621) Mc 11. gand vn volontez ferm. ●60. Caffout vn propos ferm.

    ●(1792) BD 4250. mes cals ahanoch so ferm o amitié, tr. «Mais beaucoup d'entre vous sont fermes dans leur amitié.»

    (2) (en plt de qqn) Bezañ ferm e : être ferme dans.

    ●(1860) BAL 187. da veza ferm en e lezen.

    II. Adv. Ez ferm : fermement.

    ●(1732) GReg 201b. Constamment, avec fermeté, tr. «ez ferm.»

  • ferm-diferm
    ferm-diferm

    adv. (en plt d'une habitation) Loué sans arrêt à différents locataires.

    ●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) atav eo bet he zi ferm-diferm, tr. «sa maison n'a jamais été louée bien longtemps au même, les locataires n'y font que passer.»

  • ferm-treuz
    ferm-treuz

    m. Bâcle (barre pour fermer la porte).

    ●(1912) ADBr xxviii 560. lakeid er ferm treuz g'en ôr. ●561. Er ferm-treuz-se.

    ►absol.

    ●(1912) ADBr xxviii 561. lakeid er ferm ged en ôr.

  • fermaat
    fermaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir plus ferme, plus assuré.

    ●(1880) SAB 302. Mar tle o feiz mont var scleraat, e tle ive fermaat.

    (2) S'affermir.

    ●(1860) BAL 186. eleac'h laoscaat, ne ree nemet fermaat en e lezen.

    (3) Mont war fermaat : se consolider.

    ●(1890) MOA 182b. Se consolider, tr. «mont var fermaat.»

    II. V. tr. d.

    (1) Affermir (qqn).

    ●(1860) BAL 3. fermaat an dud e lezenn Doue. ●(1869) FHB 229/157b. an Aotrou Le Cauchois-Feraud ne eane o fermaat an oll.

    (2) Consolider.

    ●(1890) MOA 182b. Consolider, tr. «Fermaat, lakaat da fermaat.»

  • fermadur
    fermadur

    m.

    (1) Clôture.

    ●(c.1500) Cb. [serraff] g. cloture. b. fermadur.

    (2) Fermadur a-ziabarzh : interclusion.

    ●(c.1500) Cb. [serraff] g. interclusion. b. fermadur a diaparz.

  • fermailhed
    fermailhed

    m. Fermaillet.

    ●(1633) Nom 274b. Amuletum : fermailles pendant au col : vr fermaillet á vez lecquæt ouz an gouzoucq á enep an pouesoun.

  • fermamant
    fermamant

    adv. Fermement.

    ●(1612) Cnf 65a. proposiff fermamant.

    ●(1727) HB 173. E gridi a ran fermamant.

    ●(1846) DGG 76. ar re-ma oll a gred fermamant quement a gredomp-nî.

  • fermañ / fermiñ
    fermañ / fermiñ

    v. tr. d.

    (1) Fermer.

    ●(1398) Gwenediz 187. fermet, fermet, fermet, donet a rant. tr. Herve Bihan « Fermez, fermez, fermet, ils arrivent (ils viennent) » ●(c.1500) Cb 25b. [bez] g. qui clot ou fait le sepulchre. brito. ne (lire : nep) a gra an bez : pe en ferm. ●84a. [ferm] gal. fermer. b. fermaff. ●(1621) Mc 52. Gand an men bras sé a pechet ez deu da fermy outaff é hunan, porz an Barados, hac ez digor henyn ifern. ●(1633) Nom 276b. Med. cicatricem obducens : emplastre pour fermer la playe : palastr euit serraff pe fermiff an gouly.

    (2) Lacer.

    ●(1659) SCger 71b. lacer, tr. «fermi.»

  • fermder
    fermder

    m.

    (1) Fermeté.

    ●(c.1500) Cb 84a. [ferm] g. fermete. b. fermder.

    ●(1732) GReg 201b. Constamment, avec fermeté, tr. «Gand fermder.» ●Constance, force d'esprit qui entretient toujours l'ame dans une même affaire & fermeté, tr. «fermder.»

    ●(1806) JOS 6. gant quement a fermder. ●(1834) SIM 229. gant fermder, gant courach, ha gant oaz. ●(1872) ROU 78b. Fermder, signifie aussi, solidité, attitude assurée. ●85a. Fermeté, tr. «Fermder, au moral et au physique.» ●(1880) SAB 24. lavarou, dislavarou dalc'h ebet dezo, fermder ebed.

    (2) Constance.

    ●(1890) MOA 182b. Constance, Perséverance dans ses goûts, tr. «fermder.» ●Il n'a pas de constance, tr. «n'en deuz fermder ebed.»

    (3) Consistance.

    ●(1774) AC 42. fermder ebet, tr. «sans consistance.»

  • fermier
    fermier

    m. Fermier.

    ●(1834) SIM 170. ar fermier a c'honneze arc'hant mad.

  • fermiñ .1
    fermiñ .1

    v.

    (1) V. intr. S'affermir.

    ●(1612) Cnf 65a. fermiff è propos en pechet maruel, hep deuzruezout ober pinigien.

    (2) V. tr. d. Enfermer.

    ●(1741) RO 1939. Ha fermy à hanout ebars en eur prison.

  • fermiñ .2
    fermiñ .2

    voir fermañ

  • fermoni
    fermoni

    f. Fermeté.

    ●(1825) COSp 206. er fermoni dalhable guet pehani en ou andur.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...