Devri

Recherche 'fred...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de fred (1) à fredonin (10) :
  • fred
    fred

    m.

    I. (en plt de qqc.)

    A. (commerce maritime)

    (1) Fret, prix de transport.

    ●(1732) GReg 437a. Fret, loüage de navire pour voiturer des marchandises, tr. «Frèt.»

    (2) Kemer e fret : fréter.

    ●(1732) GReg 437a. Freter un navire, le loüer, tr. «qemeret ê fret.»

    (3) Fret, marchandise à transporter.

    ●(1877) EKG I 215. Va lestr a zo e Brest o c'hedal fret.

    B. par ext.

    (1) Débouché commercial.

    ●(1890) MOA 201b. Débouché, Écoulement pour les marchandises, tr. «fret, m.»

    (2) Bezañ fred war udb. : être recherché.

    ●(1869) HTC 294. Ar seurt imachou-ze, evit doare, a ioa calz fret varnho.

    II. sens fig.

    (1) Bezañ fred war ub. : remuer, aller et venir sans arrêt.

    ●(1970) BHAF 383. Fred a vez warnañ ordinal, ne baouez ket da vond ha da zond, ken foulet e vez ive !

    (2) Klask fred : chercher un emploi, du travail.

    ●(1889) ISV 467. Meur a hini all, eat ac'hann eveldhan da glask fred, n'o deus ket gallet zoken dont en dro.

    ●(1909) KTLR 253. eur plac'h iaouank o klask fret da vond da servicha. ●(1983) PABE 71. (Berrien) klask fred, tr. «chercher embauche.»

    (3) Klask fred : chercher l'aventure.

    ●(1836) FLF 3. Var ar fæt e tigouez Guillou : / Näoneq e voa, hac o clasq fret.

    (4) Klask fred gant ub. : chercher le contact de qqn.

    ●(1933) MMPA 37. An dud vras ne glaskont ket fret gant an dud paour.

    (5) Kaout fred : avoir de l'occupation.

    ●(1906-1907) EVENnot 17. (Ar Veuzid) Kalz a fret en neuz, tr. «occupation.»

    (6) Kaout fred da : avoir de quoi.

    ●(1926) FHAB Here 374. Tro ha tro hor bezo fred da c'hoarzin ha da ouela. ●(1934) KOMA 71. Abenn ma kavi ar re ze ez peus fred da vale.

    (7) Kemer fred gant ub. : prendre de la peine avec qqn.

    ●(18--) SAQ II 250. Me gemer fred gant hennez ive.

    (8) Kemer fred : se donner du mal.

    ●(1936) PRBD 105. Daou rum dud a gemer re a enkrez, re a aon, re a fret evit klask ho fec'hejou.

    (9) Talvezout ar fred : valoir le coup, la peine.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 36. ne dal ket ar fret mont a bell. ●(1921) PGAZ 74. Ne dal ket ar fret d'eomp mont larkoc'h. ●(1932) ALMA 105. Ne dal ket ar fred.

    (10) Ober, reiñ fred da ub. : donner de l'embarras, de l'occupation à qqn.

    ●(1931) VALL 507b. donner de l'occupation à qqn, tr. «rei fred da u. b. T[regor].» ●(1942) VALLsup 62a. donner de l'embarras à, tr. «ober ou rei fred da (et donner de l'occupation) T[régor].»

    III.

    (1) Kemer fred gant ub. : s’occuper de qqn avec soin.

    ●(18--) SAQ II 250 (L) J. Quéré. Pebez loan kaer ho peuz aze paotr, emezhan ! / Ia Aotrou. Mez n'e ket eun eston. Me gemer fred gant hennez ive.

    (2) Na dalvezout ar fred : n’en vaut pas la peine.

    ●(1907) FHAB Ebrel 50. Ne dal ket ar fred poania da vaga spered breizad ar yaouankiz ma laosker anezan heb magadurez. ●(1958) BRUD 4/39 (L) *Mab an Dig. Ne dal ket ar fret redeg war o lerh pa'z eont e breskin.

  • fredenn
    fredenn

    f. Petite quantité de.

    ●(1990) MARV I 25. (Plouenan) ha da denna eur fredennig karotez.

  • fredet
    fredet

    adj. Paralysé, perclus.

    ●(1744) L'Arm 277b. Perclus, tr. «Frædétt.» ●(1787) PT 7. Ha chom frædet ino bet que ne varvéhèn. ●41. ur heah den é oé pel quènt frædet. ●(1792) CAg 141. Hac é vehen freded.

    ●(1831) RDU 216. hi e zou bet tri blai frædet.

    ●(1906) HPSA 56. Mes hé manpreu e chom frédet. ●(1919) DBFVsup 24b. frèdet, part., tr. «perclus, paralysé.» ●(1921) GRSA 191. fredet é er roué get er seah.

  • fredi-fredoñ-bredi-breda
    fredi-fredoñ-bredi-breda

    interj. Onomatopé qui imite le bavardage.

    ●(1766) MM 776. var ar banq e sao en he sa / Fredi, fredon, bredi, breda...

  • fredilhat
    fredilhat

    v. intr. Chantonner.

    ●(1930) DIHU 225/45. Tri dé a verh, tri dé a imbrill / ... Marù é er goukou ma ne fredill. (...) fredillat. Bafouiller, chanter tout doucement, timidement comme le font les oiseaux à la fin de l'hiver, avant de donner toute leur voix au printemps.

  • frediñ .1
    frediñ .1

    v. tr. d. Louer, fréter.

    ●(1925) DIHU 167/270. er guellan sonnerion ag er vro e oè bet fridet (loué) de lakat er festerion de gorol.

  • frediñ .2
    frediñ .2

    v.

    I. V. tr. d. Paralyser.

    ●(1921) GRSA 342. ur gogusen a zisken arnehon hag e lam er guéled geton hag e fred é izili.

    II. V. intr.

    (1) Succomber (sous un fardeau).

    ●(1919) DBFVsup 24b. frèdein, tr. «succomber (sous un fardeau).» ●(1931) VALL 713a. Succomber sous un fardeau, tr. «V[annetais] fredein.» ●(1934) MAAZ 138. Ne chomamb ket de frédein édan er sam.

    (2) S'évanouir.

    ●(1921) GRSA 16. Ha mé frèdein ar en doar.

  • fredon
    fredon

    s. =

    ●(1869) KTB.ms 14 p 207. Eno a oe kan, richan ha fredon. ●(1870) SBI I 206. al lapoussed o canan ho fredon, tr. «les oiseaux chantent leurs fredons.»

    ●(1982) LLMM 211-212/133. Leun a fredon e oa ha kemer a rae plijadur oc'h ober e labous-noz.

  • fredoni
    fredoni

    f. Murmures.

    ●(1996) CRYK 159. ur rozenn ru' karget a fredoni, tr. «ur rose rouge pleine de murmures.»

  • fredoniñ
    fredoniñ

    v.

    I. V. tr. d. Fredonner.

    ●(1633) Nom 214a. Modos concidere & frangere, minutionem citare, vel minuere : diminuer en chantant, fringotter : diminuiff ò canaff, discanaff, fringotiff, fredouniff.

    ●(1659) SCger 60a. fredonner, tr. «fredoni.» ●(c.1718) CHal.ms ii. fredonner, tr. «fredonnein, fringotein.» ●gringotter, tr. «fringottein fredonnein.»

    ●(1847) SBI I 156. fredoni eur chanson, tr. «fredonner une chanson.»

    ●(1924) BILZbubr 42/974. e fredone eur zonik bennak.

    II. V. intr.

    (1) Médire.

    ●(1888) SBI II 26. ar gwall-deodou 'zo bemdez o fredoni, tr. «les mauvaises langues qui tous les jours vont leur train.» ●list ar gwall-deodou d'fredoni, tr. «laissez les mauvaises langues caqueter.»

    (2) Retentir.

    ●(1659) SCger 105a. retentir, tr. «fredonni.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...