Devri

Recherche 'gwig...' : 22 mots trouvés

Page 1 : de gwig-1 (1) à gwigourer (22) :
  • Gwig
    Gwig

    n. de l. (rivière) Ar Gwig : le Guic (affluent du Léguer, 5 km de long).

    (1) Ar Gwig.

    ●(1905) BOBL 22 juillet 44/3e. en eur heuil bord rivier ar Guic. ●(1923) ARVG C’hwevrer 22. evit meskan he dour gant hini ar Gwik. ●(1923) ARVG Eost 136. Heuilhet gante, adalaek ar mor, stêr al Leger hag ar Gouig, epad tri-c’hart leo. ●(1941) GWAL 140-43/83. war stêr Leger a gej e Benac’h gant ar Gwik.

    (2) (Légende)

    ●(1959) BRSA 220. Tav, dour, mik, / Ma klevin ma c'hoarig. ●« Le Guic, malgré son débit torrentiel, est prodigieusement silencieux à l'endroit où se retrouvaient les deux ermites [= Envel & Jeune], mais depuis le jour seulement où à cause de leur tapage, Envel, ne pouvant entendre sa sœur, commanda aux eaux ».

  • gwig
    gwig

    m. -où (gwikoù par erreur) Bourgade. Cf. gwigour .1

    ●(1659) SCger 153a. guic, tr. «bourg.» ●(1732) GReg 170b. Cité, Ville, tr. «ãls. guycq. p. guycqou.»

    ●(1834) KKK 85. war eur platen huel hirio strobet gand ar gwikou Kerilien, Koadaleg ha Kergroaz. ●(1876) TDE.BF 273a. Gwik, s. m. (anc.), tr. «Bourg, bourgade.»

  • gwigadenn
    gwigadenn

    f. –où Chaîne ; de branches retorses attachant la latte de la charrue.

    ●(1732) GReg 155b. Une chaine de bois faite de branches retorses qui attache la latte au chariot, tr. «Güigadenn. p. ou. güeadeñ. ar vigadeñ.» ●L’œillet de cette chaîne ou entre la latte, tr. «Lagadeñ ar vigadeñ.»

    ●(1876) TDE.BF 272b. Gwigadenn, s. f., tr. «Chaîne de la charrue. – Ar wigadenn (vigadenn), la chaîne.»

    ●(1931) VALL 107b. Chaîne ; de branches retorses attachant la latte de la charrue, tr. «gwigadenn f.»

  • gwigal
    gwigal

    v. intr. Grincer.

    ●(1992) HYZH 189/64. (Treboull) me m'us klevet ma zad o lavar 'vat a n'eus klevet karrig an Ankou ya, o wigal.

  • Gwigaled
    Gwigaled

    voir Aled

  • Gwiglann
    Gwiglann

    n. de l. Guiclan.

    (1) Gwiglann.

    ●(1732) GReg 110a. guyc-lan.

    ●(1821) GON 265a. Gwîk-lann. ●(1836) OLLI 134. Buez Mari-Amiç Picart ganet e Guiclan. ●(1847) FVR 114. Jezekel, belek euz a Wiklan. ●(1860) BAL 210. eus a Viclan da Lambader. ●(1877) EKG I 85. Tud Sant-Thegonnek, Guimiliau, Guiclan, Lambaol-Guimiliau ha re an Dre-Nevez. ●86. Guiklan ha Guimilliau. ●(1890) MOA 21a. Guiklann.

    ●(1905) ALMA 63. Gwiklann. ●(1907) FHAB Kerzu 310-311. Morse ne oue gwelet eun hevelep prosesion kemenerien. Beza e oa euz a bep leac'h : denved Pontivi, glaziked Kast, melaniked Elliant, pilhaouerien Poullaouën, juloded Gwiklan, ha zoken pennou sardin Douarnenez. ●(1923) FHAB Mezeven 6/214. Alan Tournemine en devoa kasoni ouz eun den chentil eus a Wiclan, Jakez ar Senechal, aotrou Lezarazien.

    (2) Ploulann.

    ●(1732) GReg 110a. plou-lan.

    ●(1821) GON 265a. Plou-lann.

    (3) (Devise de maison noble).

    ●(c.1900) PEAB.Guiclan 30. Kersauson, Sr de Combout et de Kersaintgilly : de gueules au fermail d'argent; devise : Pred eo, pred a vo.

    (4) [Toponymie locale]

    ●(1878) EKG II 310. Kenavezo ive, Itroun-Varia a Gerreloun !

    ●(1911) BUAZmadeg 150. Edo erruet e Koat ar zarpant e Lezerazien. ●(1923) FHAB Mezeven 6/214. Alan Tournemine en devoa kasoni ouz eun den chentil eus a Wiclan, Jakez ar Senechal, aotrou Lezarazien.

  • gwign
    gwign

    m. –où

    (1) Signe.

    ●(1903) MBJJ 209. petore mennoz a zo dindan e wign. Hag heñ oc'h ober eur gwign all. ●(1911) DIHU 72/263. dré gonzeu pé dré guigneu.

    (2) Ober gwign da ub. : faire signe à qqn.

    ●(1856) GRD 113. En henteu péré e guemérér eit dastum danné e zou èl henteu distro ar béré é laquér ur merche eit gobér huin d'er e bass : amen é hès bet lairet un dén.

    ●(1912) DIHU 85/102. Lakdar, hemb konz, e hras guign dehé de chouket etaldon ar er héaut. ●(1934) BRUS 127. Faire signe, tr. «obér guign.» ●(1974) YABA 05.10. Mé de hopal dehon ha d'obér guign dehon.

    (3) Dre wign : en faisant des signes.

    ●(1907) AVKA 3. E, e-unan, en roe d'he dre wign da c'hoût. ●9. ha ma c'houljont dre wign ouz e dad an hano e felle dehan rei d'e vab. ●(1932) GUTO 2. Hag ean eilgiriet dehè dré huign en degas dehon.

  • gwign-lagad
    gwign-lagad

    m. Clignement de l'œil.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «güign-lagad.»

  • gwignadenn
    gwignadenn

    f. –où

    (1) Clin d'œil, signe.

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. gwignadenn, tr. «un signe.» ●(1931) VALL 692a. Signe de l'œil, tr. «gwignadenn f.»

    (2) Ober ur wignadenn : faire un clin d'œil.

    ●(1931) VALL 692a. faire signe ainsi [de l'œil], tr. «ober eur wignadenn.»

  • gwignadur
    gwignadur

    m. Clignement.

    ●(c.1500) Cb 106a. [guingnal an noulagat] Jtem hoc mitus / tus / tui. g. signe faict de loeil / guingnement / consentement. b. guingnadur / autreadur.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «Güignadur.»

  • gwignal / gwigniñ
    gwignal / gwigniñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gwignal an daoulagad : cligner des yeux.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 306). Guingnal a nou lagat, guigner des yeux. ●(1499) Ca 106a. Guingnal an noulagat. g. guingner des yeux.

    (2) Gwignal ub. : cligner de l'œil à qqn.

    ●(1732) GReg 173b. Cligner quelqu'un, guigner, faire signe des yeux à quelqu'un, tr. «Güignal ur re.» ●(1792) BD 4155. eman ous ma guignal da vonnet dequichen, tr. «Elle me fait de l'œil pour que j'aille près d'elle.» ●(17--) CT Acte II 705. eman ous me guinnal da vonet de chuchen, tr. «elle me fait signe d'aller près d'elle.»

    (3) Guigner.

    ●(1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «Guïgnal. pr. guïgnet.»

    B. V. tr. i. Gwignal da ub. : faire signe à qqn.

    ●(1849) LLB 640. Te huignou d'ein pelat a zoh er hareger.

    II. V. intr. par ext. Faire des signes de la main, etc.

    ●(1903) MBJJ 209. 'n eur wignal gant ma biz ha gant ma fenn. ●(1910) MBJL 145. Ker 'n eus an Otro Bourne, gant e zaouarn, gwignal d'an dud tevel. ●(1913) AVIE 5. guignein dehé get é zehorn. ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Hugnal, tr. «faire signe, appeler avec le bras.» Dastumet de Vleimor.

  • gwigned
    gwigned

    f. gwignizi

    (1) Outil à sarcler.

    ●(1915) KZVr 125 - 25/07/15. Gwigned, féminin, : ar wigned, pluriel gwinezi, est employé en Bas-Léon, pour désigner une palette à sarcler. ●(1957) AMAH 244. ken manchek hag un troc’her lann kollet gantañ gwigned ha fichell.

    (2) Faucille pour récolter les algues.

    ●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. faucille pour couper le goemon attaché aux rochers. E Treger, gwigned. ●(1987) GOEM 57. A Porpoder, elle porte le nom de vignet, ar c'houignet (pluriel : ar c'houignizi).

  • gwignen
    gwignen

    m. Aubier.

    ●(1732) GReg 63b. Aubier, ou, aubour, ou, aubien. Le bois blanc qui se trouve entre le vif de l'arbre, & l'écorce, tr. «Güignen.»

  • gwigner
    gwigner

    m. –ion Celui qui cligne des yeux pour faire signe à qqn.

    ●(1732) GReg 173b. Celui qui cligne, qui guigne quelqu'un, tr. «Van[netois] Güigner. p. güignéryen.»

  • gwignig
    gwignig

    voir gwidig

  • gwigniñ
    gwigniñ

    voir gwignal

  • gwigour .1
    gwigour .1

    m. Marchand.

    ●(14--) Jer.ms 166. Quemeret treut ha bourr / Ha pan duy an guygourr, tr. Herve Bihan « Prenez maigre et gras, / Et quand viendra le marchand. »

  • gwigour .2
    gwigour .2

    m.

    I.

    (1) Action de grincer, grincement.

    ●(1732) GReg 123a. Bruit d'une charrette, tr. «Güigour.»

    ●(1876) TDE.BF 242a. Gouigour, s. m., tr. «Bruit d’une porte sur ses gonds, d’un essieu mal graissé, cri de souliers neufs.» ●(1877) EKG i 76. dihunet gand guigour an alc’houez e potaill an nor. ●(1878) EKG ii 124. guigour ar gleizenn. ●(1945) DWCZ 12. gant e votou ler melen, nevez flamm ha gwigour ganto.

    ●(1954) VAZA 44. gwigour ur c'harr o pellaat. ●(1955) VBRU 35. gwigour heuzoù nevez.

    (2) (Un) grincement.

    ●(1923) KNOL 151. an nor a zerras gant eur wigour hag eun trouz spountus.

    II. par ext.

    (1) Plainte.

    ●(1910) FHAB Mae 152. Guigour a oa enni muioc'h-mui. ●(1932) ALMA 119. Hag e tle ar goaz, heb klem na wigour / senti atao, ha staga d'al labour.

    (2) Bruit.

    ●(1924) NFLO. bruit. que de bruit tu fais, tr. «hag a wigour a zo ganez.»

    (3) = (?) Vantardise (?).

    ●(1953) BLBR 63/(couv. 3). c'houi eo a zo bet o ren ar gouel daoust d'an nebeut a wigour a zo bet klevet ganeoc'h.

    III. (en plt de qqn) Revr-war-wigour : un m’as-tu vu.

    ●(1954) VAZA 154. daoust d'e garg n'eo ket ur reor war wigour.

  • gwigouradenn
    gwigouradenn

    f. –où Grincement.

    ●(1942) VALLsup 89a. Grincement, tr. «gwigouradenn f.»

  • gwigourañ
    gwigourañ

    voir gwigourat

  • gwigourat / gwigourañ
    gwigourat / gwigourañ

    v. intr. Grincer.

    ●(1659) SCger 153a. guigoura, tr. «faire du bruict.» ●(1732) GReg 123a. Faire le bruit d'une charrette, tr. «Güigourat. pr. güigouret.»

    ●(1838) CGK 4. Miret un hor da vouigourat. ●(1857) CBF 95. Lardit ar c'harr, rak gouigourat a ra ker gourt eo da loc'h, tr. «Graissez la charrette, car elle crie, tant elle est difficile à remuer.» ●(1864) SMM 166. an doriou o tigeri hag o vigourrat. ●(1867) MGK 128. Pa c'houigour 'nn nor o tigeri. ●(1872) ROU 79b. La plus mauvaise roue crie le plus, tr. «Ar rod falla a vigour muia.» ●(1877) EKG I 227. Kerkent e klefcheur ar poleou o c'hrigonsal, o vigourat. ●(1878) EKG II 124. ar gleizenn a deuaz ganen (…) en eur vigourrat. ●(1884) LZBt Meurzh 45. kirri a c'hiz koz : gwigourat a rent euzuz.

    ●(1903) MBJJ 104. rojo ar c'hirri a ouigour hag a skrij da vreuza hon diouskouarn. ●(1919) BUBR 3/65. trouz hon treid war an hent hag an harnez o wigourat en-dro d'hon c'horfou.

  • gwigourer
    gwigourer

    m. –ion Pleurard, geignard.

    ●(1899) MSLp xi 5 [96]. gouigourrer «pleurard, pleurnicheur, qui se plaint toujours» Milin ms.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...