Devri

Recherche 'gwign...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de gwign (1) à gwignin (10) :
  • gwign
    gwign

    m. –où

    (1) Signe.

    ●(1903) MBJJ 209. petore mennoz a zo dindan e wign. Hag heñ oc'h ober eur gwign all. ●(1911) DIHU 72/263. dré gonzeu pé dré guigneu.

    (2) Ober gwign da ub. : faire signe à qqn.

    ●(1856) GRD 113. En henteu péré e guemérér eit dastum danné e zou èl henteu distro ar béré é laquér ur merche eit gobér huin d'er e bass : amen é hès bet lairet un dén.

    ●(1912) DIHU 85/102. Lakdar, hemb konz, e hras guign dehé de chouket etaldon ar er héaut. ●(1934) BRUS 127. Faire signe, tr. «obér guign.» ●(1974) YABA 05.10. Mé de hopal dehon ha d'obér guign dehon.

    (3) Dre wign : en faisant des signes.

    ●(1907) AVKA 3. E, e-unan, en roe d'he dre wign da c'hoût. ●9. ha ma c'houljont dre wign ouz e dad an hano e felle dehan rei d'e vab. ●(1932) GUTO 2. Hag ean eilgiriet dehè dré huign en degas dehon.

  • gwign-lagad
    gwign-lagad

    m. Clignement de l'œil.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «güign-lagad.»

  • gwignadenn
    gwignadenn

    f. –où

    (1) Clin d'œil, signe.

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. gwignadenn, tr. «un signe.» ●(1931) VALL 692a. Signe de l'œil, tr. «gwignadenn f.»

    (2) Ober ur wignadenn : faire un clin d'œil.

    ●(1931) VALL 692a. faire signe ainsi [de l'œil], tr. «ober eur wignadenn.»

  • gwignadur
    gwignadur

    m. Clignement.

    ●(c.1500) Cb 106a. [guingnal an noulagat] Jtem hoc mitus / tus / tui. g. signe faict de loeil / guingnement / consentement. b. guingnadur / autreadur.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement de l'œil, pour faire signe à un autre, tr. «Güignadur.»

  • gwignal / gwigniñ
    gwignal / gwigniñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gwignal an daoulagad : cligner des yeux.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 306). Guingnal a nou lagat, guigner des yeux. ●(1499) Ca 106a. Guingnal an noulagat. g. guingner des yeux.

    (2) Gwignal ub. : cligner de l'œil à qqn.

    ●(1732) GReg 173b. Cligner quelqu'un, guigner, faire signe des yeux à quelqu'un, tr. «Güignal ur re.» ●(1792) BD 4155. eman ous ma guignal da vonnet dequichen, tr. «Elle me fait de l'œil pour que j'aille près d'elle.» ●(17--) CT Acte II 705. eman ous me guinnal da vonet de chuchen, tr. «elle me fait signe d'aller près d'elle.»

    (3) Guigner.

    ●(1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «Guïgnal. pr. guïgnet.»

    B. V. tr. i. Gwignal da ub. : faire signe à qqn.

    ●(1849) LLB 640. Te huignou d'ein pelat a zoh er hareger.

    II. V. intr. par ext. Faire des signes de la main, etc.

    ●(1903) MBJJ 209. 'n eur wignal gant ma biz ha gant ma fenn. ●(1910) MBJL 145. Ker 'n eus an Otro Bourne, gant e zaouarn, gwignal d'an dud tevel. ●(1913) AVIE 5. guignein dehé get é zehorn. ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Hugnal, tr. «faire signe, appeler avec le bras.» Dastumet de Vleimor.

  • gwigned
    gwigned

    f. gwignizi

    (1) Outil à sarcler.

    ●(1915) KZVr 125 - 25/07/15. Gwigned, féminin, : ar wigned, pluriel gwinezi, est employé en Bas-Léon, pour désigner une palette à sarcler. ●(1957) AMAH 244. ken manchek hag un troc’her lann kollet gantañ gwigned ha fichell.

    (2) Faucille pour récolter les algues.

    ●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. faucille pour couper le goemon attaché aux rochers. E Treger, gwigned. ●(1987) GOEM 57. A Porpoder, elle porte le nom de vignet, ar c'houignet (pluriel : ar c'houignizi).

  • gwignen
    gwignen

    m. Aubier.

    ●(1732) GReg 63b. Aubier, ou, aubour, ou, aubien. Le bois blanc qui se trouve entre le vif de l'arbre, & l'écorce, tr. «Güignen.»

  • gwigner
    gwigner

    m. –ion Celui qui cligne des yeux pour faire signe à qqn.

    ●(1732) GReg 173b. Celui qui cligne, qui guigne quelqu'un, tr. «Van[netois] Güigner. p. güignéryen.»

  • gwignig
    gwignig

    voir gwidig

  • gwigniñ
    gwigniñ

    voir gwignal

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...