Devri

Recherche '"kareziñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de karezin-karez (1) à karezin-karez (1) :
  • kareziñ / karez
    kareziñ / karez

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Accuser, blâmer, incriminer (qqn).

    ●(1575) M 663-665. da Conscianç (…) / Dit en scaff ez lauar, men-goar hac ez carez, tr. «ta Conscience (…) / Elle te (le) dit, je le sais, et te blâme.» ●728. (…) Han Heaul aduy, han Loar, antrugar daz carez, tr. «(…) Et le soleil viendront, et la lune, sans pitié te blâmer.»

    ●(1732) GReg 97a. Blamer, tr. «Van[netois] Carëeiñ unan-benac.» ●(1744) L'Arm 31b. Blamer, tr. «Caréein.» ●(1787) BI 146. Isidor ë-zou arrè careètt é-gueu.

    ●(1838) OVD 173. peb-unan hou caréou diarben hou confiance rai hardéh. ●(1855) BDE 822. hag hennen e oé bet caréet en dout disconfiet danné é væstr.

    ●(1913) AVIE 73. Eit kavet en tu d'er haréein é hrent èlsé. ●(1921) BUFA 111. eurus er servitour e vé karéet é geu.

    (2) Kareziñ ub. a : accuser qqn de.

    ●(1937) DIHU 313/303. karéet a dreisoni énep de Frans ha boutet deuzek tén énnon…

    (3) Stigmatiser (qqc.).

    ●(1838) OVD 221. Chetu perac ne garéer quet en hoarieu hazard.

    II. V. pron. En em gareziñ.

    (1) V. pron. réci. S'accuser, s'incriminer.

    ●(1939) RIBA 8. hag ind d'en em-hujaotal a végad, ha d'en em-garéein a vout laer.

    (2) V. pron. réfl. En em gareziñ a ub. : se plaindre de qqn.

    ●(1744) L'Arm 288a. Se plaindre (…) De quelqu'un, tr. «Um garéein à unan bénac.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...