Devri

Recherche 'karreg...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de karreg (1) à karregus (7) :
  • karreg
    karreg

    f. karreger, kerreg, kerrigi, karregi

    I. (en mer ou sur la côte, en eau douce)

    (1) Étoc.

    ●(1633) Nom 231a-b. Scopulus, saxum : rocher, escueil : roch, quarrec en mor. ●231b. Murex : la pointe & l'aspreté d'vn rocher : an becq lemm ves á vn quarrecq.

    ●(1659) SCger 48a. ecueil, tr. «carrec p. querrec.» ●106a. rocher, tr. «carrec, p. querrer (lire : querrec).» ●135b. carrec, querrec, tr. «rocher.» ●(1732) GReg 321b. Écueil, rocher dans la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●825b. rocher qui est dans la mer, ou près de la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●(17--) TE 79. ur harêq calét.

    ●(1849) LLB 542. ar ur hareg er ster. ●640. pelat a zoh er hareger. ●(1876) TDE.BF 324a. Karrek, s. f., tr. «Rocher en mer, ou que la mer baigne, ou qui borde la mer. Il s'emploie aussi avec le sens général d'écueil en mer.»

    ●(1911) BUAZperrot 638. evel martoloded e kreiz ar c'herreg. ●(1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karreg f. pl. kerreg.»

    (2) [au plur.] Kerrigi : petits rochers de la côte.

    ●(1924) BILZbubr 41/944. atao o turmuch er gourlenn pe er gerigi. ●(1924) BILZbubr 46/1088. en-dro d'ar gerigi. ●Kerigi, tr. «pointes de rochers, petits rochers.» ●(1994) BRRI 41. Un druez ! ha koulskoude nag a vezhin ouzh ar c’harregi hag ar sourneier.

    (3) Skeiñ war ar garreg : s'échouer sur les rochers.

    ●(1732) GReg 825b. Donner sur le rocher, parlant d'un vaisseau, tr. «Sqei var ar garrecq.»

    II. (en pleine terre)

    (1) Rocher.

    ●(1882) BAR 85. eur bez nevez flamm, cleuzet en eur garek. ●(1894) BUZmornik 204. hen henchaz betek eur garrek kleuz a ioa e kreiz meneziou Subiako. (…) en em denna ez-veo enn eur garrek kleuz, evel enn eur bez.

    (2) Roche (matière).

    ●(1907) AVKA 314. Ar be ze, kleuzet er garrek, a oa neve. ●(1962) EGRH I 27. betek ar garreg, tr. « jusqu’à la roche. »

    III. Bezañ kriz evel ur garreg : être très dur, redoutable.

    ●(1866) LZBt Genver 94 (T). Potr ann drompil (...) e-keit a ma c'hourc'hemenne d'ann dud all bean ien evel ar skorn, ha krioc'h eget ar gerrek.

  • Karreg-an-Tan .1
    Karreg-an-Tan .1

    oronyme (Gouézec).

    ●(1928) FHAB C’hwevrer 55. war Garreg an Tan, e Gouezeg. ●(1943) FHAB Mezeven 308. 'Vel-se, Karreg an Tan, tachenn an tantadou. ●(1945) GPRV 4. etre Ar Stêr Aon ha Karreg an Tan. ●(1955) STBJ 104. bourc’h Goezeg hag, a-dreñv he c’hein, Karreg-an-Tan, ar roc’h vras-se ken brudet en tolead.

  • Karreg-an-Tan .2
    Karreg-an-Tan .2

    oronyme (Cléder).

    ●(1987) BRUDn 110/26. Karreg an Tan (Kleder).

  • karreg-tarzh
    karreg-tarzh

    f. (domaine maritime) Brisant, écueil.

    ●(1931) VALL 82b. Brisant, tr. «karreg-tarz f. pl. kerreg-.»

  • karregek
    karregek

    adj. Rocheux.

    ●(1944) DGBD 113. an aod uhel karregek.

  • karregenn
    karregenn

    f. Rocher.

    ●(1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karregenn f.»

  • karregus
    karregus

    adj. Abondant en écueils.

    ●(1732) GReg 321b. Plein d'écueils, tr. «qarregus.»

    ●(1931) VALL 241a. où l'on peut rencontrer des écueils, tr. «karrregus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...