Devri

Recherche 'kinnig...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de kinnig-1 (1) à kinnigidigezh (8) :
  • kinnig .1
    kinnig .1

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Dédier, offrir.

    ●(1499) Ca 148a. Offraff. vide in quinnizyen cest tout vng. ●172a. Quinizyen. g. offrir.

    ●(1659) SCger 168a. quinizien p. niguet, tr. «presenter.» ●(1732) GReg 671b. Offrir, faire offre, tr. «qiniguen. pr. qiniguet.»

    ●(1849) LLB 17. Te lénou me livrig ; d'id é tan d'er heni.

    (2) Proposer.

    ●(1821) SST 41. en argant e vehai queniguet dehou. ●(1894) BUZmornik 573. pa ginniget d'ezhan eunn eskopti pe eunn arc'heskopti bennag. ●(1896) LZBt Meurzh 22. Kinniget zo bet d'imp a newe-zo eur vro-douar da labouret.

    (3) Offrir, donner en offrande.

    ●(1941) ARVR 30/3b. da zeiz ar gouel e kinnigent bep a vonedad segal d'o sant patron.

    (4) Consacrer.

    ●(1927) LZBt Genver 21. An Diolazed, dre ar sirkonsizion, a ginnig ar vugale d'an doueou.

    (5) Kinnig e prof : offrir en cadeau.

    ●(1905) KANngalon Genver 298. evit kinnig d'an Itroun-Varia eur baniel e prof.

    (6) Kinnig koll da : menacer de sanctions.

    ●(1910) DIHU 61/108. Kerhet de glah hou morhol bras ha keniget kol dehé. ●110. ean a genig kol de Iehann. ●(1935) DIHU 285/239. Liés e vezè en ofisour ar dro er soudard-sé, doh en atahinein hag é kenig kol dehon. ●(1936) 300/95. Kenevé ma kenigér kol d'er soudarded eit ou derhel ama, chetu pelzo é vehè achiù er brezél... ●(1942) DIHU 377/164. Kennig e hra kol, ha start, de gériz ha ne vennant ket labourat aveit er Germaned. ●(1943) DIHU 384/270. É krogant de huchal ha de gennig kol d'er «gakouzed.»

    (7) [devant un v.] Menacer de.

    ●(1580) G 176. Maz quyñygaf meruel pa en danevellaf, tr. «Tant que je pense mourir quand j'en fais le récit.»

    ●(1938) WDAP 2/125. (Pleiben, Gwezeg) Kinnig a ra puka gant ar samm a zo lakaet d'ezañ war ar gein (lire : e gein).

    (8) [devant un v.] Proposer.

    ●(1872) DJL 24. Jakez a ghinig da Ian mont da dapa eur banne.

    II. V. pron. réfl. En em ginnig.

    (1) (en plt d'un honneur) S'offrir.

    ●(1911) BUAZperrot 33. ar renkou uhela eus ar rouantelez o tont d'en em ginnig d'eza.

    (2) Se proposer (d'aider qqn).

    ●(1900) MSJO 180. Seurezet ar c'harter en em ginnigas da entent ous ar c'hlanvour. ●(1911) BUAZperrot 77. duk ar Savoa a en em ginnigas da ober eur senatour anezan. ●(1935) SARO 23-24. heman en em ginnigas raktal da rein an dourn d'ezan.

    (3) Se présenter pour un travail.

    ●(1909) KTLR 253. Dija oa bet e meur a di oc'h en em ginnig : den na gemere anezhi.

    (4) =

    ●(1911) BUAZperrot 89. Dre vyster ar Verc'hez oc'h en em ginnig en Templ gant he mab Jezuz.

    III. Kinnig koll da : voir koll.

  • kinnig .2
    kinnig .2

    m. –où

    (1) Proposition, offre.

    ●(1878) EKG II 195. ez an da ober eur c'hinnik d'eoc'h.

    ●(1911) BUAZperrot 77. ne oue ket dare d'ezan digemeret ar c'hinnig-ze. ●(1941) FHAB Genver 4. Bez' e oa avat eur paourkaez intanvez ne felle ket d'ezi gwerza herez he zad hag a nac'has an holl ginnigou a voe graet d'ezi.

    (2) Cadeau.

    ●(1903) MBJJ 132. en o daouarn kinnigo a bep sort.

  • kinnigadenn
    kinnigadenn

    f. –où (religion) Offrande (messe).

    ●(1903) MBJJ 243. Da vare ar ginnigadenn. ●(1962) EGRH 35. kinnigadenn f. -où, tr. « offrande, action d’offrir. »

  • kinnigadur
    kinnigadur

    m.

    (1) Offrande.

    ●(1931) VALL 510a. Offrande, action d'offrir (en sacrifice, etc.), tr. «kinnigadur m.»

    (2) (religion) Kinnigadur an oferenn : offertoire.

    ●(1931) VALL 509b. Offertoire, tr. «kinnigadur (an oferenn) m.»

    (3) Dédicace (d'un livre).

    ●(1931) VALL 190b. Dédicace ; d'un livre, tr. «kinnigadur m.»

  • kinnigadurañ
    kinnigadurañ

    v. tr. d. Dédicacer.

    ●(1931) VALL 190b. Dédicacer un livre, tr. «kinnigadura (eul levr).»

  • kinnigen
    kinnigen

    v. tr. d. Offrir. cf. kinnig & kinnizien

    ●(1962) EGRH I 35. kinnigen v. kinniget = kinnizien.

  • kinniger
    kinniger

    m. -ien

    (1) Celui qui offre.

    ●(1962) EGRH I 35. kinniger m. -ien, tr. « celui qui offre. »

    (2) (économie) Offreur.

  • kinnigidigezh
    kinnigidigezh

    f. Offrande.

    ●(1931) VALL 510a. Offrande, action d'offrir (en sacrifice, etc.), tr. «kinnigidigez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...