Devri

Recherche 'kran...' : 63 mots trouvés

Page 1 : de kran-1 (1) à krankaval (50) :
  • kran .1
    kran .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn, de vêtements) Chic, élégant.

    ●(1904) BOBL 15 octobre 4/3C. Eur bern tud kran a oa en eureud. ●(1905) BOBL 22 juillet 44/3c. Ar mab-nevez a zo grân ive en e wiskamant glazik. ●(1909) FHAB Gouere 218. e zillad grana. ●(1924) FHAB Gouere 259. dilhad kranoc'h c'hoaz eget re ar c'hont. ●(1931) VALL 119a. Chic, adj., tr. «kran.» ●(1938) WDAP 2/122. (Pleiben, Gwezeg) Kran, hano gwan, Fichet, gwisket brao, Skouer : Setu aze eur paotr kran. Kran e oa d'ezañ gant e zilhad nevez. ●(1955) STBJ 61. pôtred kran ha tonius an darn vrasa anezo. ●(1970) GSBG 150. (Groe) ur vaouez gran, tr. «une jolie femme.»

    (2) Très bien, de première classe.

    ●(1905) BOBL 01 juillet 41/3d. Pell zo ne oa ket bet eureud ken gran ha hema. ●(1905) BOBL 22 juillet 44/3c. Eun eureud grân. ●(1909) NOAR 59. Eun oferen-bred eus ar grana. ●(1935) ANTO 32. ar c'hrana ostaleriou eus kêr. ●(1955) STBJ 112. eun digemer kran ha tonius. ●(1980) HYZH 136/57. (Treboull) Ar c'hadrille, hennezh oa brav, surtout pa vie graet kadrille des lanciers, che na kran !

    (3) (cuisine) Vioù kran : œufs au miroir.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. des oeufs au miroir, tr. «üieu cran.»

    B. Attr. Kavout kran : trouver bien, distingué, classe.

    ●(1977) PBDZ 407. (Douarnenez) c'hwi ho poa kavet an dra-se krann, tr. «vous avez trouvé ça bien.»

    II. Adv.

    (1) Élégamment.

    ●(1939) MGGD 15. gwisket kran ha fichet-brao. ●(1977) PBDZ 1091. (Douarnenez) ur vigoudenn fichet-krann, tr. «une Bigoudenne élégamment habillée.»

    (2) Mont kran : aller bien.

    ●(1920) MVRO 27/1a. Ma yafe an traou eun tamm gwelloc'h, e prenfen awalc'h leve en Emprest, mes breman n'ez eont ket kran…

  • kran .2
    kran .2

    m. –où

    (1) (agriculture) Rouleau.

    ●(1732) GReg 241b. Cylindre, rouleau de bois mobile qu'on fait passer par dessus un champ labouré pour casser les mottes &c., tr. «Cran. p. cranou. ur c'hran.»

    ●(1857) CBF 102. Kran, m., tr. «Rouleau pour casser les mottes.» ●(1876) TDE.BF 372b. Kran, s. m., tr. «Rouleau en bois à l'usage des agriculteurs.»

    (2) Cylindre.

    ●(1633) Nom 178b. Cylindrus : cylindre : vn cran.

    ●(1914) DFBP 74b. cylindre, tr. «Kran.» ●(1927) GERI.Ern 319. kran m., tr. «Cylindre.»

  • kran .3
    kran .3

    m. –où Entaille, cran.

    ●(1659) SCger 27a. coche marque, tr. «cran.» ●(1732) GReg 176a. Coche, entaille, tr. «Cran. p. cranou.» ●231a. Cran, hoche, entailleure, tr. «Cran. p. cranou.»

  • kran .4
    kran .4

    m. = (?).

    ●(1931) GUBI 199. n'en dé meit un tam kran.

  • kran .5
    kran .5

    m. Celui qui parle plus qu'il n'agit.

    ●(1834) SIM 61. Ne voan qet, evel a lavarer, ur c'hran, pehini evit an ordinal en deus e oll gourach var beg e deod.

  • kran-douar
    kran-douar

    m. Rouleau agricole.

    ●(1876) TDE.BF 372b. Kran-douar, s. m. tr. «Rouleau d'agriculture.»

    ●(1927) GERI.Ern 319. kran-douar m., tr. «rouleau d'agriculture.»

  • kranac'hat
    kranac'hat

    v. intr. Pleurnicher.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/468. (An Ospital-Kammfroud) Kranahad, Granahad : v. – S'applique à un enfant qui se plaint, mais qui ne pleure pas franchement (...). Petra an diaoul a c'hoarvez gand ar hrouadur-ze o hranahad (ou o kranahad) adarre ?

  • kranañ
    kranañ

    v. tr. d.

    (1) (agriculture) Rouler, passer le rouleau agricole.

    ●(1927) FHAB Gouere 146a. e ogeja hag e grana (roulouerat). ●(1928) FHAB Meurzh 101. met red e vezo freuza ha krana (roulouerat) an douar.

    (2) Cylindrer.

    ●(1914) DFBP 74b. cylindrer, tr. «Krana.»

  • krañch .1
    krañch .1

    m. –où

    I.

    (1) Salive, crachat(s).

    ●(1464) Cms (d’après GMB 131). Crang, crachat. ●(1499) Ca 50a. Crag. g. crachat. ●(1633) Nom 15a. Excrementum oris, saliua, suptum : saliue : craing, halu, halo.

    ●(1659) SCger 34a. crachat, tr. «cranch.» ●(c.1680) NG 1721. Guet jotadeu ha crachë. ●(1727) HB 103. ouz e Faç truezus / E taolent o c'hranch dongerus. ●(1732) GReg 230b. Crachat, tr. «Crainch.» ●Les crachats, tr. «Ar c'hrainch. ar c'hrainchou.»

    ●(1876) TDE.BF 372a. Kraiñch, s. m., tr. «Crachat.» ●(1880) SAB 176. Gant un tamic douar ha crach.

    ●(1905) IVLD 15. ar c'hranch, e leac'h beza ruz goad, a deuaz da veza du. ●(1910) EGBT 50. krach, tr. «m. salive.» ●(1915) MMED 299. goloet a granch hag a c'hoad.

    ●(2005) SEBEJ 133. (Ar Yeuc'h) un peu de salive, eun tamik cranch.

    (2) Bezañ atav krañch-krañch : crachotter.

    ●(1732) GReg 230b. Il ne fait que crachoter, tr. «E ma atau crainch-crainch.»

    II. Bezañ berr e grañch : avoir soif.

    ●(1877) FHB (3e série) 3/23b. Jakez a ioa berr he granch ha ne c'houlenne ket vel eget ober eun astenn-gouzoug var eur banne mad a vete.

    ●(1908) FHAB Du 347. An eil hag egile oa ber o c'hrench; ne gemerchont ket soken amzer da drinka, en eur lonkaden ar banniou a zo evet.

  • krañch .2
    krañch .2

    voir krañchat

  • krañchad
    krañchad

    m. –où Crachat.

    ●(1688) MD II 37. Boc'hat, crachat, an affronchou grïez.

  • krañchadenn
    krañchadenn

    f. –où Crachat.

    ●(1907) FHAB Mae 95. ar c'hranchadennou a zistaol an den poitrinaire a deu da zisec'ha. ●(1913) FHAB C'hwevrer 48. o zufadennou hag o c'hranchadennou. ●(1925) BILZ 167. Eur grainchadenn. ●(1931) VALL 167a. (un) crachat, tr. «krañchadenn f.»

  • krañchadur
    krañchadur

    m. Crachement.

    ●(1633) Nom 260b. Screatus : crachement : craingadur.

    ●(1732) GReg 230b. Crachement, crachat frequent, tr. «Crainchadur.» ●Crachement de sang, tr. «Crainchadur goad.»

  • krañchamant
    krañchamant

    m. Crachement.

    ●(1633) Nom 259b. Sanguinis reiectio, eiectio, expuitio : crachement de sang : craingamant.

  • krañchat / krañch
    krañchat / krañch

    v.

    (1) V. intr. Cracher.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 131). cranchet, cracher. ●(1499) Ca 50a. Crachet. g. cracher. ●(c.1500) Cb 52a. g. cracher. b. crachat. ●(1612) Cnf 26a. hep dibriff n'ac effau n'a louncquaff è halo, pé hep chrachet. ●(1647) Am 760. Va list d’a cranchat ; rac hem gargaden eux greun pe reunen goude merenna.

    ●(1659) SCger 34a. cracher, tr. «cranch.» ●39a. cranch, tr. «cracher.» ●(1688) MD II 29. o crachat en ho fas. ●(1732) GReg 230b. Cracher, tr. «Crainchat. pr. crainchet.»

    ●(1803) MQG 5. Ret eo crànchât, passât, ha c'hoeza nêt va fri. ●(1846) BAZ 68. hac a granchas oud he bisach. ●(1860) BAL 110. o crachat en e vizach d'or Zalver. ●(1876) TDE.BF 372a. Kraiñchat, v. n., tr. «Cracher avec effort.» ●(18--) SAQ I 152. o kranchad en ho taoulagad.

    ●(1903) MBJJ 191. Kranchet a reaz war eun tammik douar. ●(1907) PERS 334. lod a grench ouz he vizaj. ●(1910) EGBT 50. krachat, tr. «cracher (avec effort).» ●(1912) BUAZpermoal 289. Krainchat a rent outan, skouarnata rent anezan.

    (2) V. tr. d. Cracher.

    ●(1633) Nom 271b. Hemoptoïcus : qui crache sang : vnan á craing an goat.

    ●(1732) GReg 230b. Cracher le sang, tr. «Crainchat ar goad. crainchat ar goad criz.» ●476a. Les poumoniques crachent souvent des grumeaux de sang, tr. «Nep o deus droucq-sqevent a grainch alyès cauledennou goad.»

    ●(1905) IVLD 15. kranchat a rea he skevent.

  • krañcher
    krañcher

    m. –ion Cracheur.

    ●(1732) GReg 230b. Cracheur, qui crache souvent, tr. «Craincher. p. crainchéryen.»

    ●(1876) TDE.BF 372a. Kraiñcher, s. m., tr. «Cracheur.»

  • krañcherez
    krañcherez

    f. –ed Cracheuse.

    ●(1732) GReg 230b. Cracheuse, tr. «Craincherès. p. craincheresed.»

  • krañchet
    krañchet

    adj. Craché.

    ●(c.1500) Cb 52a. g. crachiez. b. crachet.

  • krañchouer
    krañchouer

    m. –où Crachoir.

    ●(1732) GReg 230b. Crachoir, tr. «Crainchouër. p. crainchouërou.»

    ●(1876) TDE.BF 372a. Kraiñchouer, s. m., tr. «Crachoir.»

  • krandision
    krandision

    f. = (?) Condition (?).

    ●(1925) SFKH 9. buhé Uisant ne oé ket bourapl ér grandision-sé.

  • kranek
    kranek

    adj. Cylindrique.

    ●(1914) DFBP 74a. cylindrique, tr. «Kranek.» ●(1927) GERI.Ern 319. kranek, tr. «cylindrique.» ●(1931) VALL 178a. Cylindrique, tr. «kranek.»

  • kranel
    kranel

    adj. Cylindrique.

    ●(1931) VALL 178a. Cylindrique, tr. «kranel.»

  • kranell
    kranell

    f. –où (architecture) Créneau.

    ●(1732) GReg 232b. Creneau, entaillure d'une muraille de ville, d'une tour de château, tr. «Cranell. p. cranellou.» ●(1744) L'Arm 84a. Creneau, entaillûre d'une muraille de Ville, Château, Manoir, tr. «Carneell.. leu. f.»

    ●(1876) TDE.BF 373a. Kranell, s. f., tr. «Meurtrière de fortification, créneau, embrasure ; pl. kranellou.» ●(1896) SBW 2. gwelet ann enebourien ha tennan saezio war-n-he, euz ar c'hranel.

    ●(1907) VBFV.bf 37b. kranel, f. pl. leu, tr. «créneau (de muraille).» ●(1924) FHAB C'hwevrer 54. Kranellou a weler c'hoaz a-zioc'h an nor-borz ha diou darzell e stumm eur groaz. ●(1931) VALL 169a. Créneau, tr. «kranell m.»

  • kranelladur
    kranelladur

    m. –ioù Crénelure.

    ●(1744) L'Arm 431a. Crenelure, tr. «Carnelladurr.. reu. m.»

    ●(1914) DFBP 71b. crénelure tr. «Kranelladur.» ●(1931) VALL 169a. Crénelure, tr. «kranelladur m.»

  • kranellañ
    kranellañ

    v. tr. d. Créneler.

    ●(1732) GReg 232b. Creneler, faire des creneaux aux tours, aux murailles, tr. «Cranella. pr. cranellet.»

    ●(1876) TDE.BF 373a. Kranella, v. a., tr. «Créneler.»

    ●(1914) DFBP 71b. créneler, tr. «Kranella.» ●(1931) VALL 169a. Créneler, tr. «kranella.»

  • kranellet
    kranellet

    adj. Crénelé.

    ●(1732) GReg 232b. Crenelé, tr. «Cranellet.»

    ●(1939) MGGD 3. melladou mogeriou kranellet.

  • kranenn
    kranenn

    f. –où Cylindre.

    ●(1927) GERI.Ern 319. kranenn f., tr. «Cylindre.»

    ●(1931) VALL 177b. Cylindre, tr. «kranenn f.»

  • krank .1
    krank .1

    adj. = (?) cf. krak (?).

    ●(1935) BREI 421/3c. Ya, rak Palmir a zo krank he c'honsianz, pe gentoc'h n'he deus konsians ebet.

  • krank .2
    krank .2

    m. –ed

    I. (ichtyonymie)

    (1) Crabe.

    ●(1633) Nom 44a. Cancer : cancre : cranq, pe cancr.

    ●(1659) SCger 19a. cancre, tr. «crancq pl. quet.» ●(1732) GReg 132b-133a. Cancre, écrevisse de mer, & d'eau douce qui va à reculons, tr. «Crancq. p. crancqed.»

    ●(1856) VNA 27. De[s] Cancres, tr. «Cangred.»

    (2) Kavell krank : carapace de crabe.

    ●(1909) BROU 219. (Eusa) Kavel-krank, tr. «carcasse de crabe.»

    II.

    (1) Bale war e grank : marcher d'une allure cassée.

    ●(1958) ADBr lxv 4/511. (An Ospital-Kammfroud) Mont (ou bale) war e grank (au fém. war he hrank) : marcher à la façon d'un vieillard tout cassé qui donne l'impression de progresser comme un crabe.

    (2) fam. (en plt de qqn) Krank gwak : (?) mollasson (?).

    ●(1936) IVGA 57. N'oa ket aze labour evit krañked gwak na paoiou stroallek.

    III. (argot de La Roche-Derrien) Coup à boire.

    ●(1885) ARN 34. Verre (le contenu d'un verre), (la) goutte ; quelquefois, chopine. – Br. Gwerennad ou bannac'h, takenn, chopinad. Arg[ot] : Krank. C'est le même mot pour cancre, écrevisse, en breton.

    IV.

    (1) Frikañ kranked : faire du petit cabotage (par plaisant.).

    ●(1925) BILZ 169 (T) F. al Lay. Gant Ar Vran Bilzig a frikas kranked e-pad daou vlâ. (...) Frika kranked, faire de petit cabotage (m. à m. : écraser des crabes). Les petits caboteurs sont appelés frikerien kranked. ●(1931) VALL 89. Faire du petit cabotage, tr. F. Vallée «frika kranked (par plaisant.)»

    (2) Treut evel ur c'hrank : maigre comme un clou.

    ●(1931) VALL 439. Maigre comme un clou, tr. «treut-krank.»

    (3) Cheñch dour war ar c'hranked : voir dour.

  • krank .3
    krank .3

    m. (anatomie) Cartilage.

    ●(1939) WDAP 3/191. Krankenn, ano gwregel, liester ; Krank, Krankennou. Migourn, grigoñs, bourlas (Cartilage e galleg). Skouer : krank kalet a zo e min ar pemoc'h.

  • krank-avel
    krank-avel

    m. (ichtyonymie) Étrille.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) kreñked aël, e galleg : étrilles.

  • krank-bigornenn
    krank-bigornenn

    m. (ichtyonymie) Bernard-l'hermite.

    ●(1942) VALLsup 20a. Bernard-l'hermite, tr. «krank-bigornenn m.» ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank-bigoulenn (krank-bigornenn, a vev e krogen ur vigornenn, pe velc'houedenn-vor).

  • krank-chevr
    krank-chevr

    m. (ichtyonymie) =

    ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Krank chevr ha kranked silioù a vev e poulloù an aod.

  • krank-Fañch
    krank-Fañch

    m. (ichtyonymie)

    ●(1950) LLMM 20/49 (île de Sein). krank-Fañch (-ed F.) anv e galleg ? Liv melen, gorrek evel ar c’hrank-tan, o vevañ en izelvor ; n’eo ket mat da zebriñ.

  • krank-glas
    krank-glas

    m. (ichtyonymie) Crabe vert.

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank-glas (krank bihan gwer e glorenn, a fonn a-hed an aod).

  • krank-gwiv
    krank-gwiv

    m. (ichtyonymie) Étrille.

    ●(1931) GWAL 136-137/425. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Krank gwiv : e galleg, étrille.

  • krank-houarn
    krank-houarn

    m. (ichtyonymie) Crabe du genre Xanto.

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank-houarn (krank bihan, a vev er rec'hier, heñvel a-walc'h ouzh ar gouskerez). ●(1950) LLMM 20/49 (île de Sein). krank-houarn (-ed h.). Liv du, mibin-kenañ, o vevañ er poulloù lous tizhet hepken e-pad ar mor buan. N’eo ket mat da zebriñ, tr. « crabe de fer. »

  • krank-loar
    krank-loar

    m. (ichtyonymie) Tourteau.

    ●(1927) GERI.Ern 319. krank-loar, tr. «crabe rouge qu'on ne prend qu'à la pleine lune.»

    ●(2003) ENPKP 44. (Ploueskad) Nerz spountus en d'oa ha gwaska rea evel eur c'hrank-loar, tr. «Il avait une force terrible et il pinçait comme un crabe tourteau.»

  • krank-moan
    krank-moan

    m. (ichtyonymie) =

    ●(1927) GERI.Ern 319. krank-moan, tr. «crabe verdâtre, î[le] de B[atz].» ●(1935) CDFi 9 mars. eur vorc'hast ha daou grank-moan.

  • krank-mordivinoù
    krank-mordivinoù

    m. (ichtyonymie) Étrille.

    ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Kranked-mordivinoù : kranked bihan gant pavioù plat ha blevek.

  • krank-sabl
    krank-sabl

    m. (ichtyonymie) Langoustine.

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) Krank-sabl pe gentoc'h grilh-sabl.

  • krank-saoz
    krank-saoz

    m. (ichtyonymie)

    (1) Dormeur (crabe).

    ●(1931) GWAL 136-137/425. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Krank saoz : dormeur, e galleg. ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Krank saoz : dormeurs.

    (2) =

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank saoz (krank bihan du mibin-tre).

    (3) Crabe velu.

    ●(1942) VALLsup 43a. Crabe velu, tr. «krank-saoz (Penmarc'h).»

  • krank-silienn
    krank-silienn

    m. (ichtyonymie) =

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank-silienn (krank bihan gwer e glorenn, a fonn a-hed an aod).

  • krank-silioù
    krank-silioù

    m. (ichtyonymie) =

    ●(1942) VALLsup 11b. Araignée de mer, tr. «krank-siliou m. kranked-siliou (à St-Gwenole-Penmarc’h).» ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Krank chevr ha kranked silioù a vev e poulloù an aod.

  • krank-tan
    krank-tan

    m. (ichtyonymie) Dormeur.

    ●(1950) LLMM 20/49 (île de Sein). krank-tan (-ed t.), Liv ruz, bras, mat da zebriñ, tr. « dormeur. »

  • krankad
    krankad

    plur. Cartilages.

    ●(1982) PBLS 93. (Langoned) krankad, tr. «cartilages.»

  • krankal
    krankal

    m. –ed (zoologie) Baleine.

    ●(1931) VALL 55b. Baleine, tr. «krañkal m. pl. ed.»

  • krankaleg
    krankaleg

    m. –ed (zoologie) Cétacé.

    ●(1931) VALL 107a. Les cétacés, tr. «krañkaleged.»

  • krankalek
    krankalek

    adj. (zoologie) Cétacé.

    ●(1931) VALL 107a. de la famille des cétacés, tr. «krañkalek.»

  • krankaval
    krankaval

    s. (botanique) =

    ●(1933) BRND 12. lus, mouar-drez, krankaval.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...