Devri

Recherche '"kroc'hen"...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de krochen (1) à krochenus (14) :
  • kroc'hen
    kroc'hen

    m. & interj. krec'hen, krec'hin

    I. M.

    (1) Peau.

    ●(14--) Jer.ms 267. Me men oar an dro da crochen / En quynher gant un contel pren, tr. «Je veux par la même occasion que ta peau / On l'écorche avec un couteau de bois.» ●(1499) Ca 38a. g. maladie entre cuir et char. b. cleuet entre quic ha crohenn. ●51b. Crohenn. g. cuyr ou peau de beste. ●g. peau de torel. b. crohenn taru. ●Crohenn an nuiquell vide in faescenn. ●61a. Dibriff pan endebr den e crochenn. g. demangier. ●(c. 1501) Lv 231/2. crohen gl. pelle. ●(1580) G 39. Reun a dougo var e crouchen, tr. «Il portera du crin sur sa peau.» ●(1633) Nom 14b. Cutis : peau : crochen, tonen. ●28b. Palear : le fanon d'vn bœuf : an crochen á vez ô diuillounat ouz bouzouc (lire : gouzouc) vn eugen. ●50b. Anguis senecta, vernatio, exuuiæ, spolium serpentis, vestis serpentis : la despoüille d'vn serpent : coz-crochen vn sarpant. ●68a. Acini tunica, folliculus : la cotte du grain : an crochennic á vez voar an greunen grenades. ●109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●112b. Penula scortea, coriacea : brodes : mantell græt á crechinner, mantell græt á lezr. ●168b. Riscus : coffre couuert de peaux : coufr goloet á crechin. ●311b. Pellio : pelletier, fourreur : pellèter, an hiny á aus an crechin.

    ●(1659) SCger 90a. peau, tr. «croc'hen p. crec'hin.» ●(c.1680) NG 1696-1697. E crouhen dispennet / Draillet guet scourgerieu. ●(1688) DOctrinal 140/10. Adiu eta, adiu, va tat. / Mont à ra d'an tan gant hunat, / En Infern é vizin cernet, / Bemdez, bemnos, da veza losquet, / An drouc-speret am goall tretto, / Quicq ha croc'hen em dispenno. ●(1732) GReg 705a. Peau, tr. «Croc'hen. p. créc'hin, créc'hen. ur c'hroc'hen. Van[netois] crouheen. ur ourheen.» ●(1744) L'Arm 274a. Peau, tr. «Crohenn.. neu : Crouhenn.. neu, m. à Vannes, f. à Pontivy.» ●(1774) AC 24. an drouc-livadur ep quen eus ar c'hrohen, tr. «la simple lividité de la peau.»

    ●(1839) BEScrom 274. ou discoué e oé goleit guet ur grohen gavre. ●(1889) SFA 109. al lorgnez a iea kuit, hag, enn he leac'h, e teue eur c'hroc'henn iac'h ha flamm. ●(1894) BUZmornik 236. abalamour m'eo du o c'hroc'henn.

    ●(1907) VBFV.fb 74a. peau, tr. «krohen, f. (pl. neu, kourhad, kerhad).»

    (2) Kaout kroc'hen berr : avoir la peau tendre.

    ●(1962) TDBP II 44. Ar vugale o-devez krohen berr, tr. «les enfants ont la peau courte (ici : tendre.)»

    (3) Kroc'hen glas : peau non tannée, peau verte.

    ●(1876) TDE.BF 380. Kroc'hen-glaz, tr. «s. m. Peau d'animal avec les poils, peau non tannée.»

    (4) Peau des animaux avec poils.

    ●(c. 1501) Lv 234/100. crohen danuat gl. uellis aries.

    ●(1884) BUR i 24. En dro d’he ziou-har (...) gant koreenno gamacho en kroc’hen ki.

    ●(1906) KPSA 28. eur vantel kroc'hen lapined en tu eneb.

    (5) par méton. Corps.

    ●(17--) FG II 64. mar gelfé Skosart lakat he bao war va c'hroc'hen.

    (6) (cuisine) Dre o c'hroc'hen : (pommes de terre) en robe des champs.

    ●(1979) PLVB 63. ar patatez dre o c'hroc'hen.

    (7) Coquille (de noix).

    ●(1633) Nom 69a-b. Culleola : escorce verde à l'entour de la noix : an crochen pe plusquen glas á vez voar dro'n craoüen.

    (8) Écorce.

    ●(1633) Nom 97b. Cortex : escorce : crochen, pe plusquen.

    ●(1838) OVD 81. mar cavant ur huen benac, ind hum laque de scrihue ar er grouhen un dra-benac. ●(1849) LLB 967. étré koed ha krohen.

    (9) Épluchures de pommes-de-terre cuites, de fruits (poires, pommes, etc).

    ●(1962) EGRH I 37. Evit an avaloù-douar karzhienn pa vezont « kignet » ha kroc’hen pa vezont poazhet hep o c’hignat ; evit per, avaloù, h.a. kroc’hen.

    (10) Membrane.

    ●(1633) Nom 97b. Liber : escorce, interieure d'arbre : an crochen nessaff dan guezen.

    (11) (marine) Coque.

    ●(1960) GOGO 210. (Kerlouan, Brignogan) La coque du bateau est appelée ar grōhen (ar c'hroc'hen).

    II. (insulte) Putain.

    ●(1958) BLBR 108/6. Nann, 'velkent krohenn a zo ahanoh !

    III. Loc. interj.

    (1) Kroc'hen ma c'hazh ! =

    ●(1964) KTMR 16. Krohen va haz, te a zo eun ibill avad. ●(1970) BHAF 152. Ha neuze, krohenn ma haz, Breiz d'ar Vretoned ! ●(1972) LLMM 150/36. Kroc'hen ma c'hazh, emon-me, piv a skriv din eus ken pell ?

    (2) Dampret e vo kroc'hen ma c'hazh ! =

    ●(1964) LLMM 107/420. Dampret e vo kroc'hen ma c'hazh ! Chas hudur divergont ! Staoterien villiget !

    (3) Daonet e vo kroc'hen ma c'hazh ! =

    ●(1942) SAV 25/17. Daonet 'vo kroc'hen va c'haz ! N'in ket da 'n em stlabezi dirazi war va daoulin da c'houlenn pardon, nann mar karan.

    (4) Daonet e vo kroc'hen ma ene ! =

    ●(1930-1931) ADBr tome 39/477 (Émile Ernault, T). daonet’vou kroc’hen ma ine ! tr. « la peau de mon âme sera damnée ! ». ●(1949) LLMM 17/22. Daonet e vo kroc’hen va ene, kannañ a rin e roched da Erwan. ●(1965) KATR 11. Malloztouen a zo ahanout, serri a ri da houg, daonet e vo krohenn ma ine...

    (5) Kroc'hen mil ma reoù ! =

    ●(1970) BHAF 97. n'o-deus nemed mont en douar, evel an oll gristenien, krohenn mil ma reou...» ●312. Amzer az po evelse da brederia ha diouz ma ri e kavi, krohenn mil ma reou.

    (6) Kroc'hen ar bleiz ! =

    ●(1921) FHAB Ebrel 95. Mes, kroc'hen ar bleiz ! setu e benn o tont da veza ken tenval hag eur goumoulen. Petra zo 'ta ?

    (7) Kroc'hen kurunou ma ene ! =

    ●(1924) BILZbubr 46/1091. Kroc'hen kurunou va ene !... Setu da c'hopr, blaz kig gedon ! blaz ar wialenn ! foreant !

    (8) Kroc'hen kurunoù ! =

    ●(1924) BILZbubr 43-44/1029. Kroc'hen kurunou ! Eur pôtr ral Bilzig pa lavaran d'ec'h ! ●(1924) BILZbubr 45/1068. Ac'hanta 'ta, pôtr, tiet out ! Kroc'hen kurunou !... ●(1924) BILZbubr 46/1090. Diwall, mar kerez, rak mar tapan ac'hanout !... Kroc'hen kurunou ! ya ! ya ! mar tapan ac'hanout !

    (9) War kroc’hen ma gwreg hag hini ma bugale ! =

    ●(1979) LJDR 37. ou juraient «War krohenn ma gwreg hag hini ma bugale» (sur la peau de ma femme et sur celle de mes enfants).

    IV.

    (1) Bezañ e kroc'hen ub. : être à la place de qqun.

    ●(1919) BUBR 9/236. Ha koulskoude mar timezan d’eur brinsez, setu me e kroc’hen eur prins ive, ha c’hwitel-gamm ! pa vezin-me prins, me oar piou a zebro gwelloc’h frikou, ya-da ! ●(1924) GEVR 74 (L) G. ar Prat. N'eo ket me a garfe beza en e groc'hen ! ●(1933) DIHU 266/300 (G) L. Herrieu. Deu groèdur pear blé benak, e dremen étal er fenestr én ur gañnal a bouiz ou fen. Me garehè bout én ou hrohen.

    (2) Mont er-maez ag e groc'hen : sortir de ses gonds.

    ●(1939) DIHU 332/223 (G) A. Alan. A pe gleu Surkouf en doéré, éh a er méz ag é grohen !

    (3) Ober kozh kroc'hen : vivre vieux.

    ●(1924) LZBT Mezheven 17 (T). mes kredi 'ran ne rin-me ket ive a goz-kroc'hen. ●(1962) TDBP II 293 (T). Fañch, 'm-eus aon, na vo ket koz krohen, tr. J. Gros «ce François-là, je crois bien, ne sera (fera) pas de vieille peau (ne vivra pas vieux).» ●(1978) PBPP 2.2/315 (T-Plougouskant). Ne ray ket kozh kroc'hen, tr. J. le Du «il ne fera pas de vieux os /lit. de vielle peau/»

    (4) Bezañ tost e groc'henn d'e gein : être très pingre.

    ●(1970) BHAF 347 (T) E. ar Barzhig. Deut e oa neuze da Landreger gand eur vaouez war an oad, heg ha kazuz awalh, he hrohenn tost d'he hein ha kraz-kraz he reor.

    (5) Bezañ stag e groc'hen ouzh e gein : être très pingre.

    ●(1732) GReg 619b. Mesqin, ine, tr. G. Rostrenenn «Burlesquement on dit : stag e groc'hen oud e guein.»

    ●(1877) FHB (3e série) 18/147a (L) *Mik an Dourdu. Mari Varvek, ententit mad, ne ket stag he c'hroc'hen oc'h he c'hein. ●(1890) MOA 132 (L). Avare, tr. J. Moal «stag he groc'henn oc'h he gein.»

    ●(1909) KTLR 143 (L) K. Jezegou. Mez, evel ma ve lavaret avechou, stag, avad, oa he c'hroc'hen deuz he c'hein. ●(1910) RVUm 276 (Gu). Henneh e zou staget é grohen doh é gein, tr. P. ar Gow «Celui-là a sa peau collée à son dos.» ●(1923) KNOL 15 (L) K. Jezegou. Eun den pividik ar Riwig-ze. Mes stag e groc'hen ouz e gein, e giz ma ve lavaret. ●(1925) FHAB Mezheven 222 (K) L. Nihuellou. Ema ker paour an traou ha tre ken stag ive / Ar c'hroc'hen ouz o c'hein... ●(1931) VALL 50. Très avaricieux, tr. F. Vallée «stag e groc'hen ouz e gein.» ●(1934) PONT 94 (L) K. Jezegou. Hennez a lavaret a zo stag e groc'hen deus e gein ! ●(1954) VAZA 76 (T) *Jarl Priel. Un den mat ar stal gantañ, ha ne oa ket stag e groc'hen ouzh e gein. ●(1978) PBPP 2.2/287 (T-Plougouskant). Ar re-seoù eo stag o c'hroc'hen ouzh o c'hein, tr. J. le Du «ils sont radins /lit. ils ont la peau attachée au dos/»

    (6) Sachañ e groc'hen gantañ : se tirer d’une mauvaise posture/situation.

    ●(1929) EMPA 13 (T) *Paotr Juluen. E noz-ze, bepret, ar re o doa tapet douari, e oa kouezet o meud en o dorn... ya, ar re o doa gallet sacha o c'hroc'hen ganto, rak... P'o doa gallet 'n em gonta, eur vag, siouaz, a oa chomet e dilerc'h.

    (7) Mont e groc'hen war devaat :

    ●(1955) VBRU 10 (T) *Jarl Priel. Hogen dre c'hwitañ war va zaol ez ae a-dammoù va c'hroc'hen war devaat.

    (8) Bezañ start ar c'hroc'hen war ub. : être pingre, avare. Cf. avoir la peau dure ?

    ●(1958) BRUD 5/60 P.-J. Helias. Boulien hurun an tanfoeltr, hemañ eo stard e grohenn warnañ.

    (9) Frotañ kroc'hen ub. : se battre avec qqun.

    ●(1850) MOY 247 A.-M. Ledan. Ha me ho sicouro da frotta o c'hroc'hen.

    (10) Lardañ kroc'hen ub. : se battre avec/rosser qqun.

    ●(1866) BOM 38. Ar c’haner koz, Luk Totoro, / A vlej vel eur c’hole taro, / Emberr e walc’ho he gorzen, / Fand a lardo c’hweg he groc’hen, tr. «Le vieux chantre, Luc Totoro, beugle comme un vrai taureau ; ce soir il arrosera son gosier, et Françoise, sa ménagère, lui graisserai la peau.»

    (11) Rous evel kroc'hen ur c'hwil : voir c'hwil.

    (12) Lazhañ laou evit gwerzhañ o c'hroc'hen : voir laou.

    (13) Kaout kig pe groc'hen eus un afer : voir kig.

    (14) Bezañ debron en e groc’hen : voir debron.

  • kroc'hen-digroc'hen
    kroc'hen-digroc'hen

    stn. (Pommes de terre) en robe des champs.

    ●(1957) BLBR 97/14. patatez krohenn-digrohenn ha lêz tourgouilh. ●(1958) BRUD 4/36. patatez krohen digrohen gant lêz tourgouilh...

  • kroc'hen-lagad
    kroc'hen-lagad

    m. (anatomie) Paupière.

    ●(c. 1501) Lv 232/11. crohen an lagat gl. Palpebra.

    ●(1732) GReg 704b. Paupiere, tr. «Croc'henn an lagad.»

    ●(1821) GON 120b. Kroc'hen-al-lagad, s. m., tr. «Paupière.»

  • kroc'henad
    kroc'henad

    m. –où Raclée.

    ●(1940) SAV 18/78. Hag int rei d'ezañ eur c'hroc'hennad evel n'en doa bet biskoaz.

  • kroc'henañ
    kroc'henañ

    voir kroc'heniñ

  • kroc'henek / kroc'hennek
    kroc'henek / kroc'hennek

    adj.

    (1) Membraneux.

    ●(1732) GReg 612b. Membraneux, euse, qui est de la nature membraneuse, tr. «croc'hennecq.» ●Partie membraneuse, tr. «Queffren croc'hennecq.»

    (2) Qui a la peau épaisse.

    ●(1821) GON 120b. Kroc'hennek, adj., tr. «Qui a une peau forte, épaisse.»

  • kroc'henenn
    kroc'henenn

    f. –où Membrane.

    ●(1732) GReg 612b. Membrane, envelope des chairs, tr. «Croc'henenn. p. croc'henennou.»

    ●(1821) GON 120b. Kroc'hénen, s. f., tr. «Membrane, partie mince, déliée, servant d'enveloppe à différentes parties du corps de l'animal. Pl. kroc'hénennou.» ●(1876) TDE.BF 380a. Kroc'henenn, s. f., tr. «Membrane ; pl. ou.»

  • kroc'henennek
    kroc'henennek

    adj. Membraneux.

    ●(1821) GON 120b. Kroc'hénennek, adj., tr. «Membraneux, qui participe de la membrane. Qui appartient à la membrane.» ●(1876) TDE.BF 380a. Kroc'henennek, adj., tr. «Membraneux.»

  • kroc'henerezh
    kroc'henerezh

    m. Cicatrisation.

    ●(1931) VALL 123a. Cicatrisation, tr. «kroc'henerez m.»

  • kroc'henet
    kroc'henet

    adj.

    (1) [suivi d'un adj.] Qui a une peau rude, douce, etc.

    ●(1838) CGK 24. Coucoude e voan plac'h terrub, degaget, croc'henet caër. ●(1857) HTB 104. eur visaj douz ha genedet, kroc'henet ha livet kaër.

    ●(1944) DGBD 59. an dud kroc'henet sklaer. ●(1958) BLBR 109/5. etre o bizied krohenet rust ha kaled.

    (2) Cicatrisé.

    ●(1931) VALL 123a. Cicatrisé, tr. «kroc'henet.»

  • kroc'heniñ / kroc'henañ / kroc'hennañ
    kroc'heniñ / kroc'henañ / kroc'hennañ

    v. intr. Se cicatriser.

    ●(1919) DBFVsup 43b. krohennein, v., tr. «se couvrir de peau, se cicatriser.» ●(1931) VALL 123a. se cicatriser, tr. «kroc'heni.» ●(1934) BRUS 50. Cicatriser – se, tr. «krohennein.» ●(1962) EGRH I 47. kroc’hen(n)añ v., tr. « se garnir de peau (blessure…). »

  • kroc'hennañ
    kroc'hennañ

    voir kroc'heniñ

  • kroc'hennek
    kroc'hennek

    voir kroc'henek

  • kroc'henus
    kroc'henus

    adj. Cicatrisant.

    ●(1931) VALL 123a. Cicatrisant, tr. «kroc'henus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...