Devri

Recherche 'kuit...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de kuit (1) à kuitouz (15) :
  • kuit
    kuit

    adj.

    I. Adj.

    (1) Quitte.

    ●(1499) Ca 53a. Cuyt. g. quitte. ●(1575) M 3183. Eno cuyt franc dianc à pep ancquen, tr. «Là affranchi, libre, dégagé de toute peine.»

    ●(17--) EN 2787. a huy sons bean quid, dre ma och discrouged, tr. «vous pensez être quitte parce que vous êtes dépendu.»

    (2) Kuit diouzh : exempt de.

    ●(14--) N 632. Diouz gloutoni deffri maz vizi cuit, tr. «Sois tout à fait exempt de gloutonnerie.»

    (3) Bezañ kuit da =

    ●(1878) EKG II 298. hag e veze kuit da ranna gand ar re-all.

    (4) [au superl.] Kuitañ (tra) d'ober : le plus expédient.

    ●(1902) PIGO I 195. an den-man (...) a laraz d'ê o-daou penôz 'kwitan tra o devoa d'ober oa dont gantan. ●(1908) PIGO II 132. Kwitan mad 'teus d'ober eo mont da gaout jandarmed Lannuon. ●162. Kwitan 'n evoa d'ober oa tec'hel. ●(1909) TOJA 26. Kwitan 'teus d'ober eo hadkas anean d'ar bourk ? ●(1935) BREI 390/3c. N'eus forz, kuitan 'n eus d'ober eo (...).

    (5) [après un v.] =

    ●(1790) MG 305. n'en dai quet requis gortoz ma vou hum gorrigét quit ur hroaidur. ●347. eit dallein qùitt er-ré e vihue hemb Religion. ●(17--) TE 5. hi e achihuas hum goll qùit. ●11. eit mirèt ne vezai bet collét qùit er béd. ●241-242. ur vuhé quen dirollét e allumas qùit é golèr inemp dehai. ●266. Doué eit duein qùit malice é enemis. ●355. cavét en tu de goutantein qùitt hé vangeance.

    ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Hennezh zo o tebriñ kuit penn ar yar : saozneg, he is eating off the head of the hen.

    (6) Bezañ kuit ha par : être quitte.

    ●(1939) MGGD 78. Kuit ha par omp, eta, ha goulenn a ran ouzoc'h aotre da vont da gaout va zad.

    (7) (argot d'Elliant) =

    ●(1984) BRLI I 139. kuit, ou : huit (onomatopée du chant des oiseaux) négation ; ex : hiu vo kuit kailh : aujourd'hui il n'y aura pas d'argent (en paiement).

    (8) Épith. (droit) Douar-kuit : franc-alleu.

    ●(1732) GReg 17b. Terre affranchie, tr. «Douar quyt.» ●29a. Franc-aleu, terre qui ne doit aucune charge ni redevance, ni droits Seigneuriaux, mais qui est seulement sujet à la Juridiction, tr. «Doüar quyt.»

    II. Prép.

    (1) Sans.

    ●(1969) BAHE 62/53. e tebras Jakez e soub mitonet kuit ur ger...

    (2) Kuit a + subst. : pas de.

    ●(1908) PIGO II 56. Kwit a drouz, eme heman. ●123. Kwit a zigareou !

    (3) Kuit a + subst. : sans.

    ●(1907) AVKA 97. Mar vije an den-ma ur profet, e c'houfe, kuit a var, deus ar vaouez-ma ha piou eo ha petra a dalve. ●112. Kuit a var, e pegfet ouzin ar c'hrenn-lavar. ●310. deus ar memez danvez ha kuit a wri. ●(1942) DHKN 100. Breman éh a er chaochér bet en nor, kuit a bont.

    (4) Kuit a + v. : sans.

    ●(1907) AVKA 125. kuit a gonta na plac'had na bugale. ●260. kuit a gemer eoul.

    III. Adv.

    (1) Gratuitement.

    ●(1868) GBI I 188. M'am zremenes, ma zremen kouit, tr. «si tu me passes, passe-moi gratis.»

  • kuit-ha-kuit
    kuit-ha-kuit

    adj. Quitte à quitte.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. tout Compté, et tout rabattu nous sommes quittes, tr. «ni a so quitt' ha quitt', goude er c'hont' groeit.» ●(1732) GReg 774a. Quite à quite, qui ne se doivent plus rien, tr. «Quyt-ha-quyt.»

    ●(1872) ROU 98b. Nous voilà quitte à quitte tr. «setu ni kuit ha kuit.»

  • kuita
    kuita

    adv. N'est-ce pas.

    ●(1879) ERNsup 161. n'est-ce pas ? à Perros, kouita = (ne ket) gwir 'ta.

    ●(1903) MBJJ 16. Traoalc'h eo evel-se, kwita ? ●180. Peadra c'hoaz, kwita ? da lakat kristenien hon bro Breiz da ruian. ●193. Mes pell aoalc'h, kwita ? lennerien ger, ec'h omp bet skoilhet aman. ●243. Eur monedone, kwita ? ●244-245. Goude kement-man e c'hellont laret, kwita ? eo ar pardon-man 'vite pardon Frans. ●280. Eur c'hras kaer, 'vit nebeud a boan, kwita ? ●(1910) MBJL 46. Peadra, kwita ? da bennfollin eskibien an iliz anglikan. ●54. Gwall yaouank, kwita ? evit eun eskob. ●156. eun dra ha na oa ket d'ober, kwita ? ●181. Evelse eo rei mel, kwita ? ●(1919) BUBR 1/21. Ne rafes ket, kouita ? ●(1954) VAZA 45. kent na vin adarre, kwita mammig, tal ouzh tal ganeoc'h ?

  • kuitaat
    kuitaat

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Quitter.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 138). Cuytat, quitter. ●(1499) Ca 53a. Cuittat. g. quitter. ●(c.1500) Cb 54b. Cuyttat. g. quitter.

    ●(1697) CN 20. da guittat e volangeres, tr. «A quitter sa boulangerie.» ●(1727) HB 173. Na zeut biquen-james / Va Jesus, dam c'huitaat.

    ●(1821) SST.ab vii. Quittat é vro. ●(1834) SIM 24. an den-hont emedomp o paouez kuitaat. ●(1849) LLB 1003. hemb kuitat toul é zor. ●(1852) MML 151. Aboan e oa d'ac'h bean ma c'houitaat. ●(1878) EKG II 177. an noblanz koz a rankaz kuitaat ho bro.

    (2) Fuir.

    ●(1621) Mc 78. cuitait pep occasion á grahe deoch couezaff en pechet.

    (3) Exempter.

    ●(1732) GReg 17b. Affranchir, rendre franc & libre, exempter de quelque engament, tr. «Quyta. pr. quytet. quytât. pr. quyteët.» ●385a. Exemter, donner exemption, tr. «Quytaat. pr. quyteët.»

    (4) Abandonner, délaisser (un vice, etc.).

    ●(1792) BD 4298. Cuitaet ho tanso hac ho tebordamant, tr. «Quittez vos danses et votre débauche.»

    ●(1857) HTB 81. da guitaat he vuez fall. ●(18--) PEN 93/161. penos couitat ar butun. ●(18--) GBI I 122. pe gouitad da lezenn, tr. «renoncer à ta loi.»

    (5) (religion) Kuitaat ar bed : quitter le monde, le siècle.

    ●(1732) GReg 866a. Quitter le siécle pour faire pénitence, tr. «Quytat ar bed evit ober pinigenn.»

    B. V. tr. i. Kuitaat da, diouzh, eus ul lec'h : quitter un endroit.

    ●(1612) Cnf 61b. Rac sé nemetto à prometté d'an Confessor dilesell ha quittat à fet do mezuynti na dléer quet ho obsoluiff (lire : absoluiff).

    ●(1792) BD 165. an archescop a guitay de escopty, tr. «l'Archevêque quittera son évêché.» ●491. pellach vo ehime / a galon da guitat allas dam bugalle, tr. «Où irai-je, / Quittant de (bon) cœur, hélas, mes enfants ?» ●1432. Da gout ha chuy varuo hac aguitay dese, tr. «pour savoir si vous mourrez et les quitterez.»

    ●(1870) MBR 18. A-raok kuitaat dioc'h ar gear. ●(18--) BSG 74. Cuitaomb euz Breiz-Meur, pe vefomb distrujet.

    II. V. intr. Partir.

    ●(1872) ROU 94a. Partir, tr. «kuitaat.»

    ●(1907) PERS 157. evel pa ne dlejen morse kuitad. ●(1907) AVKA 133. O welet ar re ze kuitaet, Jesus a laras d'an Daouzeg. ●(1909) KTLR 93. Daou bok a lakeaz var muzellou he bried hag e kuiteaz. ●(1912) BUAZpermoal 332. e keit ma oa o c'hedal kuitât. ●(1925) FHAB Du 432. Netra a-nevez abaoe eiz deiz m'hon deus kwitaet ? ●(1929) FHAB Meurzh 87. Mikael an Nobletz, en eur guitaat, en doa fiziet ennan ar barrez.

    III. V. pron. réci. En em guitaat : se quitter, se séparer.

    ●(1839) BSI 123. Coustet pe gousto d'ho c'harantelez, lacqeat o deus o sonch d'en hem guitaat.

    ●(1908) PIGO II 183. War ze, en em gwitajont.

  • kuitadurezh
    kuitadurezh

    f. Affranchissement.

    ●(1732) GReg 17b. Affranchissement, tr. «Quytadurez.»

  • kuitaet
    kuitaet

    pp. Parti.

    ●(1907) AVKA 133. O welet ar re ze kuitaet, Jesus a laras d'an Daouzeg.

  • kuitañ
    kuitañ

    v. tr. d.

    (1) Quitter, fuir.

    ●(1621) Mc 42. eo ret cuitaff an occasion se.

    (2) Rendre quitte.

    ●(1732) GReg 17b. Affranchir, rendre franc & libre, exempter de quelque engagement, tr. «Quyta. pr. quytet. quytât. pr. quyteët.»

  • kuitañs
    kuitañs

    f. –où (droit)

    (1) Quittance.

    ●(1612) Cnf 47b. quittanczou, cedulennou, lizerou. ●(1633) Nom 6b. Apocha, acceptilacio : vne quittance : vn cuittançc.

    ●(1659) SCger 100a. quittance, tr. «quittancç.» ●(1732) GReg 774a. Quittance, tr. «Quytançz. p. quytançzou.» ●(1790) MG 219. ind e guemér ur gùittance guet er-ré e douche er somm.

    ●(1911) BUAZperrot 333. Paeet en devoa, dirak testou, nemed n'en devoa kuitans ebed. ●(1914) DFBP 269a. quittance, tr. «Kuitans.»

    (2) Kaout kuitañs digant ub. =

    ●(1915) HBPR 126. ne ellomp rei arc'hant d'hezo nemet kuitans hon defe digant eur zuperiorez.

    (3) =

    ●(1857) HTB 7. kemer digantan kouitas da zigas d'in.

    (4) Tennañ kuitañs : retirer quittance.

    ●(1942) SAV 23/64. Deuet e oa da sevel arc’hant (rembourser une créance) ha da dennañ kuitañs (retirer quittance).

  • kuitañsiñ
    kuitañsiñ

    v. tr. d. Quittancer.

    ●(1914) DFBP 269a. quittancer, tr. «Kuitansi.»

  • kuiteal
    kuiteal

    v. =

    ●(18--) SAQ II 103. atao dichikal, goapaat, kuiteal, dispenn, rei leac'h da gredi, danta, diskolpa tammou bihan...

  • kuites
    kuites

    adj.

    (1) Quitte.

    ●(1829) HBM 4. me garfe a greiz va c'halon beza dija quittes a se. ●(1847) MDM 150. en em gredo kitez en andred ar paour. ●252. ha ne douc'h ket sur kuitez, evit beza taolet d'aar paour eur guennek bennag.

    ●(1931) VALL 612b-613a. Quitte, tr. «kuites, kites.» ●613a. encore un mot et nous sommes quittes ! tr. «eur gér all ha kuites !»

    (2) Kuites pe zoubl : quitte ou double.

    ●(1931) VALL 613a. (jouer) quitte ou double, tr. «kuites pe zoubl.»

  • kuitezañ
    kuitezañ

    v. pron. réfl. En em guitezañ.

    (1) Se rendre quitte.

    ●(1872) ROU 78a. Compenser (se), tr. «en em guiteza h[aut l[éon].» ●98b. Nous voilà quitte à quitte tr. «setu ni en em guitezed.» ●(1890) MOA 422a. Nous voilà quitte à quitte, tr. «setu ni en em guitezet.»

    (2) En em guitezañ gant =

    ●(1900) MSJO 171. An disterra poan a c'houzanvomp pe a gemeromp ama a galon vad a dal ar poaniou krisa eus ar Purkator evid en em giteza gant justis hon Doue.

  • kuitezet
    kuitezet

    adj. Rendu quitte.

    ●(1931) VALL 612b-613a. kuitezet, tr. «rendu quitte.» ●il a été quitte pour la peur, tr. «kuitezet eo bet gand eur spontadenn.»

  • kuitip
    kuitip

    prép. =

    ●(1931) VALL 701b. payer jusqu'au dernier sou, tr. «kuitib eur gwenneg L[éon].»

  • kuitouz
    kuitouz

    m. = (?) Traître, mauvais drôle (?).

    ●(1876) TDE.BF 383b. Kuitouz. J'ai trouvé ce mot avec la signification, je crois, de traître et de mauvais drôle.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...