Recherche 'mager...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de mager (1) à magerezh (3) :- magermager
m. –ion
I.
(1) Nourricier.
●(1499) Ca 130a. Maguer. g. nourrisseur. ●(1633) Nom 13a. Nutricius : nourricier : an maguer.
●(1659) SCger 158a. maguer, tr. «nourrissier.» ●(1732) GReg 662a. Nourricier, tr. «Magueur. p. magueuryen. maguer. p. maguéryen. Van[netois] maguer. p. magueryon, magueryan.» ●(1792) HS 63-64. maguér d'é dat.
(2) Éleveur.
●(1866) FHB 75/182a. ar maguer he-unan (…) evit guellat e diegues.
II. [en apposition]
A. (en plt de qqc.) Laezh-mager =
●(1877) MSA 79. eurussa mam an Hini e deuz maget gant he leaz mager ar bed-oll !
B. (en plt de qqn)
(1) Breur-mager : frère de lait.
●(1857) CBF 48. Va breur mager eo, tr. «C'est mon frère de lait.» ●(1868) GBI II 452. he breur mager.
(2) C'hoar-vager : sœur de lait.
●(1854) GBI I 342. c'hoar-vager.
(3) Tad-mager : père nourricier.
●(1612) Cnf 72a. ma guir Tat maguer.
●(1732) GReg 662a. Pere nourricier, tr. «Tad magueur. (Van[netois] Tad maguér.) Bas-Van[netois] Tad magour. tad maguér.»
●(1880) SAB 111. da zicour e dad mager en e vicher calvez.
(4) Mamm-vager : mère nourricière.
●(1870) MBR 32. he dad hag he vamm mager.
- magerezmagerez
f. –ed
I.
(1) Nourrice.
●(1499) Ca 130a. Magueres. g. nourrice. ●(1575) M 2623. vn magueres, hac vn tiegues fur, tr. «une nourrice et une ménagère sage.» ●(1633) Nom 11a-b. Puuer collactaneus : enfant nourry de la mesme tette ou nourrice auec vn autre : crouadur maguet á vn memes vron ha magueres eguies vn all. ●13a. Nutrix : la nourrice : an magueres. ●205b. Nutritia : salaire de la nourrice : gobr an magueres.
●(1659) SCger 84a. nourrice, tr. «maguerès.» ●158a. maguerez, tr. «nourrice.»
●(1866) FHB 94/335a. Goaz aze d'ar graguez douguerezet ha maguerezet e derveziou-ze.
►[empl. sans art.]
●(1783) BV 608. euel mam eus cleuet / he clesquet magueres es on deuet.
(2) Mère qui allaite.
●(1914) KANNgwital 137/407. beza chadennet e plas he merc'h, a ioa magerez d'an ampoent.
(3) Lakaat gant magerez : mettre en nourrice.
●(1732) GReg 662a. Mettre un enfant en nourrice, tr. «Lacqât ur buguel gad magueureus.» ●(1790) MG 181. laquad deu a mem bugalé guet maguerès.
(4) sens fig. =
●(1847) MDM 27. lignez ar gallaoued koz, magerez hon armeou.
II. [en apposition] Mamm-vagerez : nourrice.
●(1732) GReg 662a. Mere nourrice, tr. «Mamm vaguerès.»
- magerezhmagerezh
f. –ioù
I. E magerezh : en nourrice.
●(1903) MBJJ 288. En magerez hen lakaz hag en dalc'haz epad pemp pla.
II.
(1) Nourrice, enfant en nourrice.
●(1790) MG 181. Er maguerezèt e zou teichét de gommettein paud a béhedeu (...). De geuttan, ul lod-vat e guemér maguereaheu hemb ne vènt ér stad d'ou sustantein. ●182. ne gueméreoh quet maguereaheu. Er mèerhèt e hum garg ag ur vaguereah a pe vènt é toug fréh.
(2) Plantation, pépinière.
●(1732) GReg 459b. Pepiniere, où semil de glands, tr. «ur vaguerès mès.»
●(1866) FHB 54/14a. ober en douar-ze eur vaguerez colza.
●(1934) BRUS 261. Une pépinère, tr. «ur vageréz.»
(3) sens fig. Pépinière, vivier.
●(1866) FHB 67/118a. en ti benniget gant Doue ha hanvet gand ann tad Maner eur vagerez sent. Gallet en duize bet lavaret eur vagerez a dud gouiek.
●(1911) BUAZperrot 495. Vallombreuz a deuas da veza «liorz Doue, gloar an Iliz ha magerez ar zent».